๊ด

เรียวบางล้วงลงไปหยิบมือถือ

ีและอยู่อย่างสงบเรียบง่ายนี่เองกระมัง กาลเวลาก็มิอาจสร้างการร่วงโรยของผิวพรรณลงได้ซึ่งต่างจากสาวใหญ่ในวัยเดียวกันที่มักจะตระหนกกับริ้วรอยที่เพิ่มขึ้นตามกาลเวลา สิ่งเล่านั้นทำอะไรป้าแมวไม่ได้เลย จะมีก็แต่ความงดงามแห่งศิลปะและวัฒนธรรมอย่างไทยๆเท่านั้นล่

งล่ะลูก ยุ่งง

ห้องเองค่ะคุณป้

นา แม่เราเขากลัวหนูจะเบี้ยวไม่กลับบ้านวันหยุดนี้น่ะสิ ยังไงก็ไปให้เขาเห็นหน้าบ้างเถอะนะ พ่อเราน่ะยังไงเขาก็พ่อ” ป้าแมวเป

อยดูอีกทีนะคะป้าแมว เมไม่อยากรับปาก

แล้วเมื่อตอนเย็นเกมส์เพื่อนเราเขาโทรมาจองโต

่ะ เวลาลงตัวพี่เกมส์คงคอนเฟิร์มอีกที แล

เปิดใหม่หลายวันแล้วแต่มียายแก่ๆอยู่ดูร้านคนเดียว ป้าว่าจะไปทำความรู้จักไว้หน่อ

หญิงสาวรับคำและคุยร่ำล

วแกว่าคุณยาย ป้าแมวเองก็เลยถือโอกาสเรียกสรรพนามแทนตัวท่านว่ายายก็แล้วกัน เพราะท่านน่าจะอายุเยอะแล้ว แววตายิ้มเย็นใจดีหากแต่ก็แฝงไว้ด้วยความลึกลับ วันหนึ่งคุณยายคนดังกล่าวเดินเข้ามา

มโบราณจากทิเบตเชียวนะ ทำจากสมุน

ไม่เห็นต้องลำบ

มชมข้าวของโบราณจากทิเบตนะจ๊ะ ไม่ต้องซื้อหาหรอกคิด

นเดียว อย่างนี้ไม่เหงาแย่เหรอ?” ป้าแมวถามเหมือนจะเป็นการซัก

ๆที่เรารักที่เราสะสม ได้อยู่ดูแลทำความสะอาดบ้าง รักษาของบ้าง เราชื่นชมนความงดงามของมัน ถึงแม้จะขายไม่ได้นะในบางวัน ไ

รัวคุณยายจะช

ชื่มชมเมียงมอง แม๊ มันก็มีความสุขว่าไหม๊?” คุณยายเสวนาอารมณ์ดี ไม่นานการพูดคุยกันก็จบลงเพราะความที่ดึกมากแล้ว ป้า

แก่บ่อยๆนะจ๊ะห

บพลางก็ค่อยๆก้าวพาร่างตัวเองออกมา

นตร์ กระเป๋าผ้าสาน รองเท้าผ้าสานที่ทำด้วยมือ ตามเรื่องเล่าของทางทิเบตมันเป็นประเพณีที่แม่จ

ุณยายจะกลับยังไง เพราะอย่างว่าคนแก่เพียงคนเดียว และไม่นานนักก็มีรถญี่ปุ่นที่ดูเก่าและคาดว่าจะเ