งอยู่ด้านข้างเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้ง หลังจ

นี้เป็นอย่างไร ก็

น ๆ ขณะเดียวกันก็ทำท่าจะหยิบแก้วเหล้าที่เหลือ

ลับยื่นมือมาแย่ง ฉันจึงคว้

นฉันไม่สามารถนั่งตัวตรง ๆ ได้ ถ้าไม่ฟุบอย

บไปทำอะไรลับหลังแบบนั้นด้วย” เพียงแค่สมองเริ่มครุ่

งกลับกลายเป็นแบบนี้ เขาไม่น่าโกหกฉันเลย หากทั้งหมดที่พูดไปเพื่อ

นะที่ต้องมารับร

” โบว์วี่เองก็เหมือนจะไม่รู้ว่าต้องแสดงความคิดเห็นอย่างไรกับเรื่องที่เกิ

Tru…

ใกล้ระดับสายตาของฉันพอดิบพอดี จึงสามารถม

่มีใครนอกเหนือจากนี้จริง ๆ” เปลือกตาที่เปียกชื้นหลับพริ้มลง กระนั้นบทสนทนาของเพื่อนก็ดังแทรกเข้าม

ับตาอยู่ ขืนกลับบ้านทั้งที่สภาพเป็นแบบนี้พ่อคงเล่นงานฉันตายเลย เพราะงั้

แกจะอยู่คนเ

งว้าเหว่ตามปร

บว์วี่เพียงไม่นานโอห์มก็ปรากฏตัวอยู่ข้างเ

กมาอีกรอบ โบว์วี่จึงไม่อยากเอ่ยพูดให้ฉันสะเทือนใจ “งั้นวันน

ห์มต้องไปเยี่ยมป้าท

นฉันนี่ก็ปากไวเสียเหลือเกิน มีแว

บ้านไง แล้วทำไมไม่

วเอง” รีบเอ่ยแทรกบทสนทนาชวนทะเลาะเหล่านั้น

ินกว่าที่จะไปค้างที่นั่น พ่อกับแม่ของโบว์วี่ก็อยู่ด้วย ร้อ

ได้แต่ละคำนั้นช่างยากลำบาก เวลานี้ฉันอยากจะทิ้งตัวลงนอนบ

่งรออยู่ตรงล็อบบี้ ห้ามไปไหน” โอห์มสรุปเสร็จสรรพ ซึ่งฉันว่าก็ดีเห

ู่บนห้องนะ ให้เ

นหอมเก็บไว้ให้” ดูเหมือนว่าโอห์มเริ่มจะมีน้ำโห ท่าทางของเขาดูเ

ย่างจำยอม ก่อนจะช่วยโอ

่องจากว่าโอห์มต้องการพา