รือว่าแกมีคนท

่ได้ ถ้าสักวันเราพร้

ไว้จะ

สารมาให้แล้ว” กลิ่นจันทร์ยื่นเอกสารในมือให้กับอิงดา

บใจน

ันพรุ่

ลิ่นจันทร์ ตอนนี้ร่างกายของเธออ่อนล้าเหลือเกิน แต่ก็ยังไม่เท่าหัวใจที่อ่อนล้ายิ่งกว่า ร่างบางทอดกายลงนอนบนเตียง

เจ็บมาก แ

มือนกัน พีระพลคงระมัดระวังและทะนุถนอมอิงดาวไม่น้อย อิงดาวถึงไม่รู้สึกว่าตัวเองเจ็บปวดกับการเสียส

ิ๊ง

้ในเครื่อง ทำให้คนที่นอนอยู่สะดุ้งน้อยๆ มือเล็กวาดไปยังต้นเสียงแล้วหยิบมันขึ้นมาดูพร้อมกั

ทายไปตามมารยาทและรอฟังว่าคนที

ับผู้ชายคนอื่นสองต่อสอง ไม่อย่างนั

างเป็นอัตโนมัติ หลังจากฟังคำขู่ที่ผ่าน

าะตอนนี้เธอเป็นสมบัติของฉัน และ

สร็จก็กลับหอ” กลิ่นจันทร์ไม่ได้จะแก้ตั

ใครมาส

พี่ที่

ู้ชายไม่ใช่เหรอ แถมเธอ

พื่อนค่ะ เพื่

ก้าว ถ้าเธอออกนอกลู่นอกทางเมื่อไหร่ ไม่ใช่แค่เ

่รู้

แต่ปากก็

ถ้อยคำอื่นๆ ที่ควรจะพูดก่อนวาง นภัทรตัดสายแค่น

ามอ่อนล้าทั้งกายและจิตใจทำให้ร่างกายเริ่มดำดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทรา โดย

ือนก่

ับใครหลายๆ คน การสอบติดมหาวิทยาลัยชื่อดังในกรุงเทพฯ มันอาจไม่ใช่เรื่องยิ่งใหญ่อะไรนัก ทว่ามันยิ่งใหญ่มากสำหรับเด็กสาวต่างจังหวัดที่มาจากครอบครัวยากจน และแทบจะไม่เคยมีโอกาสเรียนพิเศษเลยอย่างกลิ่นจันทร์ แต่ตอนนี้ความฝันของเธอ

าให้อดทน หลังจากนี้ไปเธออยากเจอพี่ป้องเมื่อไหร่ก็ได้ เพราะไม่มีอุปสรรคของระยะทางมาขัดขวาง เธอเรียนอยู่

ไม่นานลิฟต์จะมารับ หลังจากพ้นตึกนี้ไปแล้ว เธอก็จะได้กลับบ้านไปหายายกับน้าที่เชียงราย กลิ่นจันทร์ตั้งใจว่าจะใ

งงง

นทร์กำลังจะก้าวเข้าไปข้างใน แต่ต้องชะงักเมื

้อ