้ แต่เขาก็ไม่ชินอยู่ดีกับบรรยากาศบนโต๊ะอาหารแบบนี้ เขายิ้มแห้งให้กับผู้ให้กำเนิดตัวเอง ก่อนจะหันม

หญิงเอ่ยพร้อมกับหัวเราะเอ็นดูลูกชายตัวเองที่กำลังตักอาหารให้

ยหนูดารัณของผมดูเหมาะสมกันมาก” เจ้าสัวหัว

ขอบคุณนะคะพี่เจตน์” เธอเอ่ยอย่างมีมารยาทพร้อมกับตัก

ึ

แม่เพื่อให้ท่านสบายใจ เขาไม่อยากต่อต้

้ก่อนกลับแล้วก็หยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่โต๊ะกลางโซฟาตรงหน้าขึ้นมากดเบอร์แ

ตู๊ด

ยสายก็กดรับสายพร้อมกับเส

ลายสายรู้ทันทีว่าเสียงเล็

ับว่ารู้จักกันมานาน และคำเรียกสนิทสนมของปลายสายก

ชัสบอกว่าให้ฉั

เดียว วันนี้ฉันค้างที่บ้านไม่ได้ไป

ธอตอบชายหนุ่มในใจแม้จะรู้ดีว่าไม่มี

่ได้

้วก็ส่งเลขบัญชีมาให้ด้วย ฉันจะโอนเงินให้ไ

ะ ฉันยังไม่ทันได้ทำงา

แค่นี้แหละ ฉันติดธุระ” เมื่อมองเห็นดารัณเดินถือแก้วไว

ว ก่อนจะเมมเบอร์โทรศัพท์ของเขาแล้วไลน์ก็เด้งขึ้นมา เธอก

พำกับตัวเองแล้ววางโทรศัพท์ไว้ที่เดิมแล้วลุกขึ้นเดินเข้าห

ล้

ันพร้อมกับเจ้าของแก

ามาฝากค่ะ พี่เจตน์ชอบไหม

มกับมองน้ำสีอำพันในแ

พี่เจตน์ว

เผลอชักสีหน้าไม่พอใจใส่เขา แต่เจตน์ก็ทำเมินไม่สนใจ เขาชอบผู้หญิงสว

งที่แล้วก็ไม่ว่าง ครั้งนี้ก็อีกแล้ว ดารัณน้อยใจแล

อยากคุยด้วย” เขาตอบกลับโดย

์พูดเล่นใช่ไห

ังไม่อยากกลับก็กลับเข้าไปคุยกับคุณหญิงแม่และเจ้าสัวใน

วามโกรธ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เธอได้แต่เม้มปากแน่นมองตามแ

ตน์ก็ต้องเป

้เห็น จนหทัยกานต์ที่อยู่ห้องเฉยๆ รู้สึกเบื่อกับชีวิตตอนนี้ เธออยากกลับบ้าน

ไม่มาเหมือนเ

่ใช้รับแขกของห้อง แต่ยังไม่ทันได้เดินไปไหน ประตูห้องก็ถูกเปิดผลักเข้ามาพร้อมกับร่างสูงใหญ่

รียกเจ้าของห้อง

ับเดินมาถอดเสื้อสูทวางพาดไว้ที่พนักโซฟาแล้วเดินไปยังตู้เย็นเปิดแล้

จะมา เลยไม่ได้ทำอะไ

ึไง” เขาถามกลับเสียงดัง

..ได

ิว อะไรก็ได้

ยินเสียงประตูห้องน้ำปิดแนบสนิทก็รีบเดินไปยังครัวขนาดเล็กเพื่อทำมื้อเย็นให้ชายหนุ่มทันที เมื่