ด้วยความเย็นชาทำให้คนในโรงพยาบาลต่างพากันหลบ ทุ

คนไข้ ！ อีกฝ่ายเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของคุณชายของตระกูลฮั่ว แม้ว่าจะผ่า

ผลักประตูห้อง

มแว่นสีตาดำนั่งอยู่ข้างในด้

ี่ยอยู

ั่วหนานเซียว

ทานข้าวแล้วค่ะ สักพักถึงจะกลั

ก่อนจะเดินเข้าไปหยิบ

ต้องขอโทษด้วยนะคะคุณผู้ชาย หมอเซี่ยไม่อยู่ค่ะ ถ

ำนวยการที่เดินตา

ซีก็รีบวิ่งตามมาทันทีถึงเพิ่งจะตามทัน พอมองไปรอบ ๆ ก

รับ วันนี้เธอทำการผ่าตัดมาหลายเคสแล้ว เธอเหนื่อยมาก ผมไม่รู้เลยจั

โทษ และยอมรับควา

โต๊ะขึ้นมาพลางกำไว้แน่น และขยำนามบัตรทิ้งพลางพูดว่

ผือด ก่อนจะโทรไปหาเซี่ย

มาแค่ว่า “ให้เ

้นก็ว

ารรู้สึกป

นานเซียวเขียวป

จเขา และขับรถไปที

ยเซี่ยหนิงซี เป็นอาคา

่งเฉิงนั้นยังไม่หลับ และนั่งรออยู่ที่ลานบ้าน พอเห็น

ะดึกแค่ไหน เซี่ยจิ่งเฉิงก็จะนั่งรอ

อดว่าพี่ชายของเธอคือคน

ธออีกครั้งแล้วถามว่า “พี

ากจนเบลอไปแล้วรึไงกัน？ เธอมีลูกสองคน จะมีคนที่ส

เซี่ยหนิงซีกลับห้อ

คนนึงที่โรงพยาบาล หน้าตาเหมือนชิงชิ

ูดว่า “งั้นเหรอ？ บังเอิญจริง ๆ ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินมาว่าคุณชายฮั

เหรอ？” เซี่ยหนิง

้ลูกของตัวเองเรียกคนอื่นว่าแม่ แต่อีกฝ่ายนั้นคือฮั่วหนานเซียว

สองตระกูลสงบสุข ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องดีของทั้งสองตระกูล ฮั่วหนานเซียวมีฮั่วหย

่ต้องถามอีกแล้วได้ไหม？ ตอนนี้เด็กคนนั้นเป็นคุณชายน้อยของตระกูลฮั่ว มีท

อ？ เธอมีสิทธิ์อะไรมาให้ลูกที่ฉันตั้งท้องมาสิบเดือนเรียกเธอว่าแม่ก

สามซี่ มือและหลังของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล ฉันเป็นคนทำการผ่าตัดให้เข

้นเหรอ？ เกิดอะไรขึ้น？ เขาอยู่ที่บ้านตระกูลเ

้ งั้นจะไปถามที่บ้านตร

ันหลังกลับ แ

ี เขารีบห้ามเซี่ยหนิงซีไว้อย่างลนลา

ำไ

ยฮั่วรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ล

ี “เขาทำร้ายลูกชายของฉันแบบนี้ ฉ

ธอสู้กับฮั่วหนานเซียวได้งั้นเหรอ？ อิมพีเรียลซิตี้ทั้งเมืองเป็นของเขา เธอจะเ

พใต้เงื้อมมือของผู้ชายกับผู้หญิงสารเลวนั่น？ แล้วก

ทำไมเธอถึงคิดว่าตัวเองจะสู้อีกฝ่ายได้？ ตอนนี้คุณชายฮั่วนั้นคิดว่าในโลกนี้มีแค่ฮั่วหยวนคนเดียว ถ้าเขารู้ว่า

ือนมีดคม ๆ

มขื่น ฮั่วหนานเซียวไม

นจบนั้นเป็น

ูดอะไร ก่อนจะกลับไปกินข้าวที่บ้าน อ

จะไปไหนอีก？” เซี่ย

พ้นขีดอันตราย ฉันต้องไปโร

ียวมันไม่ปลอดภัยนะ” เซี่ยจิ่งเฉิ

นอยู่กับพวกสารเลวพว

่มีเลือดอาบเต็มตัว ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดใจ เธอเร่งความเร็วและรีบไปที่ห้อ

ยหนิงซีคิดว่าเขาอยู่ดีกินดี เลยอ้วนกว่าหน่อย แต

กระซิบว่า “อาหยวน หม่าม๊ากลับมาแล้ว หม่าม๊าจะไม่ใ

ล้วเดินออกมา

งซีก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เลยจับกำ

งซีไม่คิดว่าจะมีใครรอยู่ในห้องทำงานของเธอ แต่พอเปิดไฟ เ

ยู่นานแล้ว “เซี่ยหนิ