าปากกาขนนกจริงๆ เพราะเธอจะได้จดรายละ

หน่อยในการทำความเข้าใจเ

รี่ตามอ

สั่นไหวของเจ้านะเซียร่า เจ้าก

ในขณะที่ตัวเธอเองกลับยกมื

ไม่เชิงว่าเป็นแบบนั้น แค

่าเธอจะพอเดาได้ว่าใครก

ข้าหาท่านเจ้าป่ามากแค่ไหน แต่ทว่าเขากลับไม่สนใจใครเลย หากเป็

ตรีทั้งสองอยู่ เสียงกลองและเสียงเป่างาช้างก็ดังขึ้นมา เพอร่าหันไ

แล้วและพี่ชายของเธอน

ของข้า เจ้าก็เลยหวั่นไหวไปกับสิงโตตัวนั้น..หนุ่มๆ ในหมู่บ้านเ

่ทว่าเมื่อดวงตาทั้งสองข้างของเธอมองไปที่ลานกว้

าต่างก็นุ่มผ้าผื่นเดียวดังเช่นที่ท่านลีโอใส่แถมก

ุกส่วนของร่างกายจะต้องปิดให้มิดชิดทั้งบุรุษและสตรี เธ

ี่สวยงามของใครที่มากม

่ชายก่อน เจ้าอยากจ

ยากจะให้เพอร่าพาเธอไปเป็นภาระ เธอขอนั่ง

ยตาที่บอกไม่ถูกเหมือนกันเพราะมันเหมือนกับว่าเธอได้รับการกดดันมหาศาลจากสายต

าจะเอื้อมถึง เพราะเมื่อครู่เพอร่านั่งข้างเธอแล

ือจับไม้เท้าส่งมาให้เธอ เซียร่าเงยหน้าขึ้นไปมองก็เห็นเงาร่างขนาดใหญ่

คุณค

่ยอมปล่อยมือที่จับไม้เท้าออก มันเลยกลายเป็นภ

มากขนาดมานั่งเล่นก

นจะส่งให้กับเซียร่า เธอรู้ดีว่าพี่ของเธอนั้นมีเจตนาเ

งดงามถึงเพียงนี้ เจ้าคิดผิดแล้วล่ะสาวน้อ

งมองพี่น้องทั้งส

เรา พอดีว่านางไม่มีที่ไป แต่ในเมื่อพี่กล่าวออกมาเช่นนี

น้องสาวก่อนที่

กเพื่อที่จะเอาไว้ย่างในตอนเย็น เจ้าควรไปเตรียมตัวเ

มาล่อข้าเลยไม่

กับเจ้า ข้าบอ

ก่อนจะประคองเพื่อ

นเจ้าป่าอยู่ หากว่าพี่อยากให้นางไปด้วยเห็นทีว่าจ

ทว่าอยู่ๆ เขากลับยื่นมือมาจับมือของเธอเอาไว้

ปเอง พอดีช่วง

อให้นางช่วยเหลือ แต่ทว่าเพอร

น่อยสิเซ

ียร่าก็สามารถอ่านปากของนางได้ชัดเจนว่า

ะพาเธอเดินไ

ื่ออะไ

ยร่า

้องอุดอู้อยู่แต่ในบ้าน ข้าเคยขาหักอยู่ครั้งหนึ่งมันเลวร

กพักก็เดินมาถึงสวนดอกไม้ ดอกไม้มากมายหลากหลายชนิดที่บางอย่างเธอมั่นใจว่าไม่เคยเห็นมาก่

ากใช่

อกไม้พวกนี้จะเป็นดอกไม้ป่า

ือดอกไม้ที่งอกขึ้นมาเอง ดอกไม้สีม่วง

ร่าคิดว่าพี่ชายของเพอร่านั้นอันตรายมากๆ เขาน

ดอกไม้พวกนี้หม่นหมองลงไปเมื่อ

้าของเธอมันจะต้องกำล

ท่านไทเลอร์ที่พา

เป็นอะไรเลยเพร

วั่นไหวให้มากกว่านี้เพราะว่าเธอจะเผลอใจหวั