กลับเข้าบ้านมาเภตราจึงหมกตัวอยู่แต่ใน

ก๊อก

าของห้องประตูก็ค่อยๆ ถูกแง้มออกและคนที่ก้า

อนมานั่งแทน ส่วนพิงค์พลอยก็เดินมาหย่อนตัวลงนั่งบนเตียงนอนเพื่อนสนิท เพ

อาของฝากมาให้” พิงค์พลอยยื่นถุงของฝากที่เธอตั

อบใ

เรื่องให้คิดไม่ตก คิ้

งเอิญเจ

เรื่องราวความรักของเภตราและภูเมฆนั้นเธอเองก็รับรู้มาตั

ที่จะใช้เป็นเรือนหอ” แม้จะพูดถึงเรือนหอทว่าเภตรากลับไม่

ันมาเจอกันวันนี้แถมยังเจอในที่ที่ไม่ค

าไปท

นั่นนะเหรอ อ

ี้” นั่นเพราะเภตราแอบถามกับเซลล์โครงการมาแล้วจึง

ีอกชกตัวเอง “แล้วตอนเจอหน้

ราไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าเพราะอะไรถึงถามออกไปแบบนั้น อาจเพราะนั่นคื

ุณบีมตอ

าเพราะฉันบ

ิงค์พลอยกะพริบตาปริบๆ เพราะถ้ามีเหตุการณ

ซ้ำ เขาต่างหากที่จู่ๆ ก็หายหน้าไปจนกลายเป็นว่าเลิกกัน มันเป็นการเลิกที่เงียบที่สุดแต่ก็เจ็บที่สุดในชีวิตฉัน” เภตราบีบมือตัว

อกไหมว่าเธ

อกเพราะเขาไป

วลาไปบอกคุณบีมว่าไม่เคยพูด

ได้อะไร ในเมื่อทุ

พูด รู้ว่ามันผ่านมานานแล้วแต่ในเมื่ออีกฝ่ายเข้าใจผิดฉันก็มีสิทธิ์ที่จ

นไปเพราะไม่อยากเข้าไปข้องแวะกับภูเมฆอีกต่อไปแล้ว แต่ก็ไม่วายดึงเขาเข้