ัสวีร์ถามธาร

แรกของน้องสาวฉันเอง” หัสวีร์ยิ้มขบขันเขาไม่ได้ขบขันผลงานพวงมาลัยตามคำบอกของเพื่อน แต่เขาขบข

อพวงมาลัย ฉันคิดว่าคงเป

้ขนาดนี้ก็วิเศษมากแล้ว ตอนท

งขนาดนั้

ยครั้งก็ไม่ยอมหยุดทำ บอกว่าจะให้เป็นของขวัญฉันให้ได้” หัสวีร์เลิกคิ้ว เด็กว

หัสวีร์พยักหน้าทีหนึ่งและทรุดร่างลงบนเตียงอย่างไม่สนใจเรื่องที่ธารากำลังถาม “เอางี้มั้ย

้เก่าๆ สองชั้นที่บ้านมีแค่แม่ก

ยจ...แต่จะเป็นการรบ

่แล้ว แต่ถ้านายไม่รังเกียจก็ไปเถอะ...” ฮ

วีร์จะตั้งใจและทำได้ดีมาก แต่จะมีหลายช่วงเวลาที่เขามักจะเห็นว่าหัสวีร์จะนั่งเหม่ออย่างกับเด็กมีปัญหาครอบครัวและยิ่งตลอดเวลาของวันหยุดต่างๆ หัสวีร์ไม่เคยก

ุดก็บรรจบมา

ีร์ยกมือไหว้ทำความ

ละพยักหน้าให้หัสวีร์ตามแม่ไป “พอทานได้มั้ยจ๊ะ” หัส

ารที่โรงเรียนจะไม่แย่แต่ก็ไ

บทิมตักข้าวสวยร้อนๆ ใส่จา

งนี้ไม่ได้ยินเสียงแจ้วๆ ของน้องสาวสุดที่รัก ทับทิมยิ้มแ

กินเสร็จแล้วก็พาเพื่อนไปดูห้องนอนเลยนะ เด

เหรอ” หัสวีร์เอ่ยขึ้นเมื่อธาราเอ่ยชว

นชั้นสอง ว้าว! “แม่จัดห้องให้ใหม่ด้วย” หัสวีร์เลิกคิ้ว “ก่อนนี้ที่ห้องจะเป็นเตียงส

กที่นอนขนาดสามฟุตครึ่งพร้อมปูผ้าปูที่นอนพร้อมนอนส

่ด้านที่มีฟูกนอน ตอนนี้ “ห้องของนายถูกต

ขและยิ้มให้กับน้องสาวฉันเท่านั้น ห้ามทำหน้าคิ้วขมวดเหมือนคนแบกโลกทั้งโ

ายทำทั้งหมดเ

น แต่ให้คิดยังไงก็คิดไม่ออก เขาจึงเปลี่ยนมาสนใจห้องนอนที่แสนจะธรรมดาอีกครั้ง และอดไม่ได้ที่จะ

อ้าแขนรับร่างน

นของน้องกันดีกว่า” พอเอ่ยถึงเรื่องนี้ เด็กน้อยก็หาวขึ้นมาทันที ธารารู้ทันแต่ก็ไม่บัง

แม่ก็กลับเข้ามาในห้องน