องสบตากับหลุยส์อย่างหนักใจ แต่ไม่เข้าไปห้ามปรามหรือขัดขวางอารมณ์ของเมริสาในตอนนี้เพราะผู้เป็นแม่รู้ดีว่าต้องให้เว

ห่วงแค่หลานของฉันเท่านั้นเอง...” คุณมาลินีกล่าว

คงไม่คิดสั้นทำร้า

ั้นแน่นอน แต่ฉันก็อดห่วงไม่ได้

มาหัวราน้ำที่ไหนสักแห่ง แต่ยังไม่รู้ว่าเรื่องที่เขานอกใจคุณเมรี่นั้นคุณเม

วเองแล้ว อยากรู้เหมือนกันว่ากลับมาเขาจะแก้ตัวกับเมรี่

้องของเมริสาเบาๆ ก่อนจะเปิดเข้าไปเมื

ีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่สักครู่เขาก็โทรศั

ม ลูกสาวมันก็เป็นเมียกู แต่มันยังไม่ไว้ใจให้กูทำงานในตำแหน่ง

คนโต๊ะข้างๆ หันมามอง แต่เขาไม่ใส่ใจ ตอนนี้ความเจ็บใจมันอัดแน่นไปหมดจนต้องมานั่งดื่มเหล้าอยู่คนเดียวเพื่อ

งคิดแผนต่างๆ ในใจเพื่อจะหลอกใช้ให้เมริสาไปต่อรองกับบิดาของเธออีกครั้ง และคราวนี้เขาจะไม่ให้พลาดและเขาจะต้องได้ในสิ่งที่ต้องการแม้จะต้องใช้ลูกในท้อ

เขาก็เหลือบไปเห็นร่างบางคุ้นตาของใครคนหนึ่

ยิ้มหัวมากับเพื่อนอีกสองคนชะงักก่อนจะหันม

งอย่างไม่น่าเชื่อ ร่างเล็กบอบบางอยู่ในชุดราตรีสั้นเหนือเข่าเนื้อผ้าบางพลิ้วนั้นแนบไปกับเรือนร่างอรชรที่เต็มตึงในส่วนที่ถูกที่ควรดูเ

อ มาทำอะไ

าสมัยเรียน แก๊งอ้วนผอม น่ะค่ะ” หญิงสาวตอบเรียบๆ เช่นเคยและก

วสิพรา

ามีอะ

” คำถามของเขาทำให้หญิงสาวชะงักแล

ราวหวังว่าเราไม่ต้องเจอก

อโทษ พี่ยังรักพราวเหมือนเดิมนะ..

างพราวก็ไม่อยากได้ชื่อว่าแอบตีท้ายครั

ายืนเท้าสะเอวรออย่างเร็วไว ไม่ใช่ว่ากลัวเพื่อน

ยทำให้วายุรู้สึกเสียความมั่นใจไปเล็กน้อย เป็นได้อย่างไรที่พราวแสงแขไม่แ

ม่รู้จักละอายใจ และความอยากเอาชนะ ความเสียดายก็จู่โจมเข้ามาในใจ เมื่อเขาเห็นความงดงามผุดผาดของเธอซึ่งในตอนนี้เมริสาไม่มีให้เขาเห็นวายุก็ยิ่งนึกเสียดายที่หลงปล่

งไงมันก็ต้องมี