จะไปอยู่ที่ไหน เธอเดินไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมาย ในมือถือกระปุกออมสินรูป

กวาดมองไปรอบๆ ผู้คนมากมาย แสงสียามค่ำคืนที่ดูคึกคักไ

บครับ รถจะออกแล้ว" เสีย

ด้ยินเสียงนั้น เธอนึกถึงเพื่อนของเพื่อนคนหนึ่งที่เปิดกิจการห้อง

ดาตัดสินใจขึ้นร

็ส่งข้อความหาเพื่อนเพื่อ

ี้ต้องไปส่งผู้โดยส

ดังขึ้นในขณะที่ยลดายืนชะเง้อมองหาเพื

ๆ" ยล

กว่าจะกลับก็คงจะดึก ก็เลยให้แจมมาร

ที่มารบกวนกลางดึก"

่แล้ว พี่เข้าไปพักก่อนเถอะ เดินทางมาเหนื่อยๆ ไว้พรุ่งนี

องค่าห้องล

พรุ่งนี้ค่อยคุยกับแม

อบใ

ปล็อคประตูให้เรียบร้อย เธอมองไปรอบๆ ห้อง ในห้อง

เพราะความเคยชิน เมื่อแม่ของเธอออกไปทำง

หน้านี้เธอไม่เคยรู้สึกเจ็บปวดมากขนาดนี้ เพราะมีพี่สาวใจดีอย่างพรพระพาย แต่ตั้งแต่พี่พายของเธอย้ายไปอยู่ที่อื่น มันทำให้เธอรู้สึกว่าเหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี

้วยความคิดถึงพรพระพาย พี่สาวที่รักและหวังดีกับเธอเสมอ เธอร้

๊อ

ต้องไปธุระน่ะเลยมาคุยกับยูมิก่อน"

ับแยมเรื่องค่าเช

ันแม่คิดแค่วันละร้อย ถ้าเป็น

มิเห็นติดป้ายรา

เพื่อนกันคิดแค่

ี่ไหน" ยลดาเอ่ยด้วยความตื้นตันใจ อย่างน้อยชีวิตที่

ยู่ อีกสองสา

แยมอีกอย่าง คือยูมิอยากหางา

ดร้านอาหาร เขากำลังต้องการเด็กเสิร์ฟอยู่พอดี แต่อาจจะต้

ด้หมดเลย" ยลดา

ข้างานตอนเก้าโมงครึ่ง เพื่อช่วยเตรียมของในครัว จะได้เลิกง

โทรหาเธอเลย ทำให้เธอยิ่งรู้สึกเสียใจ แล้วนึ

วิตของฉันจริงๆ ถ้าไม่มี

้ออกไปจากชีวิตของแม่แล้ว ยิ่งนึกถึงน้ำตาแห่ง