บทที่ 5 BOY TOXIN :: CHAPTER 2 [30%]
ื่มจ
อิตาลีเกรดสูงสุด ใช้องุ่นโจเวเซกับคาไนโอโ
ีหวังที่จะเจอมัน วันนี้ฉันเคยออกจากคอนโดพี่เคียนติแต่เช้า เพื่อหลบหลีกการสบตาและการถูกบังคับให้กินข้าว รู้ไหมว่าเมื่อคืนฉันท้องเสียด้วย อาจจะเพราะไม่เคยกินข้าวเวลานั้นม
้อเลย สัญญาค่ะ” มือทั้งสองยกขึ้นท่วมหัว มองแสงแดดที่สาดส่องมา ก่อนจ
แถวนั้นก็ได้ถ้าถามคนที่เฝ้าประตูอยู่ เมื่อมาถึงฉันก็กวาดสายตามองหาแต
พี
าไงน
หรือเห็นใครเก็บไปหรือเปล่า” ความหวังเดียวของฉันคือพี่ชาย
ะเห็นตอนที่น้
หมอนั
มาในผับ พี่เห็นคุณซัสถือกระเป
ีน้ำตาลที่มันเยิ่นจนจะพัง แต่ฉันก็เลือกที่จะใช้มันเพราะเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายของแม่ที่ซื้อ
าหรอก คุณซัสพ
่? หมายควา
ะสิ ตามเข้ามาเดี๋ยวพี่ไปบอกค
ในชีวิตจนอายุครบยี่สิบปี แต่ตอนนี้ผับกำลังเก็บกวาดเศษซากจากเมื่อคืน ร่างตัวโตของพี่ค
าร์มีขวดเหล้าหลากหลายเรียงรายอยู่ โต๊ะและโซฟาที่ถูกจัดเข้ามุมอย่างสวยงาม แถมด้าน
ัยแห้งใช่ห
ียกหนูแบบน
ห้าร้อย! ชื่อฉันก็มีทำไมถึงไม่เรียก ฉันยิ้มกว้างให้กับพี
ถูกโยนทิ้งอย่างไม่ไยดี สายตาของฉันโฟกัสไปมองบนเตียง ก็เห็นร่างเปลือยเปล่าของใครบางค
มุดผ้าห่มเข้าไป
กใจหมด
ทัน มองข้างกายของเขามีผู้หญิงนอนหลับอยู่ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าพบเจอกับอะไรมา เพราะไอ้
่นอนข้างๆ ให้ลุกขึ้นออกจากเตียงไป ฉันเบิกตากว้างเมื่องมองหล่อนซึ่งล
าเงินอะไ
ายเก็บกระเป๋าเงินได
ีนนิดๆ หยิบบุหรี่ออกมาจุดสูบ พลางดึงผ้าขนหนูที่อยู่
นว่ามาสิม
าทถ้วนเป็นสีเทาหมดเลย บัตรเอทีเอ็มสีดำ รูปถ่
อื
ปมาจนซัสหัวเราะขำๆ เขาเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าเงิ
ะ น
อบ.
2345 6
่ะ?” ซัสยังคงแกล้งฉันด้วยการให้บอกรหัสบน
ระเป๋าเงินฉันดูและยกยิ้มออ
่ย นายรู้หมดแล้ว
ารเอาของคืนจากผู้ม
สก็ชูมันสูงขึ้นทั้งที่ตัวของเขายังนั่งอยู่และฉันยืน เออฉันควรจะชนะหรือเปล่า...
ต
คนเกือบจะชนกันอีกแค่นิดเดียวเท่านั้น ฉันรับรู้ถึงลมหายใจร้อนระอุมีก
รือไงยั
พลางปัดตัวเองไปมามองกระเป๋าเงินซึ่งยังคงอยู่ในมือของเข
ไปทำนมดีกว่ามะ ผู้หญ
ทำหน้าบูดบึ้งจนซัสหัวเราะออกมา “เธอนี่ทำให
ป็นตัวตลกห
เงินมาให้ ฉันรับเอามาไว้ในอ้อ
้พัง ฉันก็หวง นี่
เด็กต
หุบยิ้ม เก็บกระเป๋าเงินลงสบตากับเขาที่
ติดแม่หรื
ัมแค่สองคน ฉันอายุเก้าขวบส่วนพี่รัมอายุสิบสอง เราสองคนพี่น้องใช้ชีวิตกันสองคน ดีที่เงินประกันของพ่อกับแม่ทำใ
ี่ส
่ง เธอควรเรียกฉันว
ออกจากห้องแต่ไม่วายหันไปมองร่างสูงยืนบิดตัวไปมาราวกั
