ก ท่านเอามากางให้ข้าดู ถ้ามีกฎหมายข้านี้จริ

ค่นคำคิดเอา

ทำน้ำแกงรดข้า สิ่งนี้เรียกว่ามีเจตนาทำร้ายร่างกา

ร่างกายยังเต็มไปด้วยกลิ่นน้ำแกงและมีร่องรอยสกปร

เอ่ยแก้ต่

ากกับข้า แค่น้ำแกงหกจะทำให้ท่านเจ็บปวดได้อย่างไร ข้านี่สิเจ็บป

บโต้ท

ความผิดนี้ยิ่งหนักหนา เจ้าไตร่ตรองเอาไว้ก่อน เจตนาชัดเจนว่าต้อ

พแล้วสินะว่าน

่าเจ้าก็คงไม่ต่างกัน มิได้นินทาลับหลังเป็นเจ้า

ายข้า ทั้ง ๆ ที่ท่

เราะเส

้ยมโหด หากเจ้าไม่ยอมเข้าคุก เรื่องนี้ข้าจะร้องเรียนไปยังครอบครัวของเจ้า ดู

ๆ และหากเรื่องนี้บานปลายจนรู้ถึงหูคนที่บ้านนาง

่ได้นางต้องหาทางรับมือเขา ฉา

ใช้เรื่องเสื้อผ้าของเขาในฐานะที่เผลอทำมันให้สกปรก ส่

อดอก เอ่ยเส

เพื่อรับผิดแทน ไม่ใช่ว่าตนเองมีเงินแล

ึงตาใ

เรื่องข้าอย่างชัดเจน หากข้าต้องเข้าคุกท่า

ยถึงเจ้าไย

ูในห้องหอของข้าต้องแปดเป

ุณหนูคนงามที่เป็นค

้าง ส่วนชื่อเสียงนั้นข้าได้ยินมาไม่น้อยว่

้คิดว่าตนเองเป็นซื่อจื่อแล้วข้าจะกลัวหรือ หากท่านเล่

อมคิดว่าคือเจ้าเมืองบิดาของโม่หนิงหลง และเจ้าเมืองลั่วหยางก็ปกครองค

า แต่นางไม่เคยพบเห็นโม่หนิงหลงเลยสักครั้งนางจึงคิดว่าเขาเป็นคนไม่ได้รับความไว้ว

่องความใจดีมีเมตตาไม่คาดคิด

กัน นายอำเภอต้องรีบเ

ยุดก่อนเถิดขอรับ ในเมื่อท่านมาหาข้าแล้ว

ภอพร้อมกับสายตากดดันอย่างรุนแรง

ด

ด

ลงพบว่าเขาจ้องนางอยู่ก่อน

พูดของข้าเจ้าก็

นจะพูดแล้ว เอา

าร แต่หากไม่เข้าข้างคุณหนูฉางเงินที่กู้ยืมมาให้อนุคนที่สามและสี่เปิดร

ลำบากใจยิ่งนัก แต่เมื่อเหตุการณ์ตรงห

ครั้งหนึ่งเถิด ให้นางชดใช้เงินทองที่ทำอาภรณ์ท่านเสียหายจากนั้นก็ให้แล้วต่อกันไปเถิดนะขอรับ ส่วนท่านซื่อจื่อข้าเอ่ยตามตรงว่าท่านก็สมควรกล่าวขอโทษนางนะขอรับ อย่างไรเรื่องของผู้อ

คนที่มีความยุติธรรมและตัดสินได้อย่างถูกต้อง

็นท่านย่ายิ่งนัก ส่วนฉางเจียอีบิดาและมารดาตามใจ ค

ท่านย่าล้มป่วยบ่อยครั้ง เขาย่อมไม่อยากให้มีสิ่งใดกระทบจิตใจท่านย่าแม้จะเป็นเรื่องเพียงเล็กน้อย ดูแ

่นในที่สาธารณะแม้ว่าเพราะห่วงสหายก็ตา

้นี้ให้ตระหนักถึงความผิดของตนเองท

อำเภอข้าจะทำต

าก็เอ่ยขอ

นั้นข้าโม่หนิงหลงต้องขอโทษเจ้าด้วยใจจริง ต่อ

่โดยดี และนางก็เกรงว่าจะถูกท่านย่าลงโทษที่กล้ากระทั่งล่วงเกินซ

ะแอมเ

อีก ข้าบอกตามตรงข้ารู้สึกว่าไม่ถูกชะตากับท่านนัก ส่วนเรื่องเสื้อขอ

ียบ เขาคิดว่านางชอบใช้เง

ต่อไป พวกเราสองคนอย่าได้มาพบหน้า อย

เขาแสดงความรังเกียจนางออกมาอย่างเห็นได้ชัด

าสองคนไม่ต้องพบกันอีกแล้ว ข้าไม่อยากให้

ยดหยามนางจ้องเขาตาไม่กะพริบรา

กนับว่าฮูหยินชราของทั้งสอง

องก็กล่าวคำขอโทษและให

หน้ากัน จากนั้นจึงยกมือขึ

โม่หนิงหลงขอโทษ

าฉางเจียอีขอโทษ

วามจริงใจ สีหน้าราวกับจะ

็ดีกันแล้ว เช่นนั้นแยกย

รรยากาศแต่กลับทำให้บรรยากาศนี

กับว่ากำลังแข่งขันผู้ใดหลบสายตาก่อนคนนั้

จื่อข

นิงหลงก็ตามมาถึงที

หูผู้เป็นนาย ได้ยินคำของบ่าวโม่หนิงหลงสีหน้าไม่ดีนัก

ักให้สะอาดแล้วให้คนส่งมายังจวนอ๋อง ของสิ่งนี้เป็นของสำค

าก็เดินฉั

ล้วทำท่าจะต่อยหน้า

เช่นนั้นหรือ เจ้าจะทำไมไหนบอกว่าพวกเราไม่ต้องพบกันอีก

อเดินเข้ามาใกล้ เหงื่อท่วมกายจนร่างกายเปี