บางครั้งเสียจังหวะเป็นการวิ่งแทน ธัญญาธรต้องยึดเกาะต้นไม้ข้างๆ หรือบางครั้งก็ใช้อนวัฒน์เป็นที่ยึดเพื่อไม่ให้หกล้ม ชายหนุ่มเองก็สนุกไปด้วย ไหน

มแฝงอยู่ แต่ก็ต้องสะดุ้งตื่นเมื่อมีอะไรนุ่มๆ มาคลอเคลียที่ข้อเท้าบาง ดึงสติของเธอกลับมาว่าเหตุการณ์แบบนั้นมันเป็นแค่อดีตเท

แมวแปลกหน้าก็คลอเคลียส่งเสียงเหมียวๆ ชอบใจ ธัญญาธรไม่มีอาหารแมวจึงเดิน

ว่ามันตอบรับคำชวนนั้นแค่คำว่าเหมี้ยวๆๆ ติดกันหลายครั้งเท่านั้นเอง หญิงสาวยิ้มออกมาแต่ดวงตากลับห

ญาธรเมื่อไม่ถึงชั่วโมงก่อน แม้ลึกๆ จะดีใจที่ได้พบ แต่การมาของเธอมันไม่เหมือนเดิม แต่ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ เธอจะเป็นย

มั่นใจว่าไม่ได้หลงเหลือคำว่ารักที่เคยมีให้แก่ธัญญาธรอีกต่อไป สิ่งที่มีให้เธอมันคือความเกลียดชัง ชายหนุ่มหลับตาลงแต่ภาพในอดีตกลับ

ขณะที่กำลังนั่งเรือออกไปชมปะการัง เพราะเธอไม่รู้จะทำอะไร ขืนนั

าร์ดฉันจะเต็มแล้ว มีแต่รู

ด้ไหม รีบๆ ถ

่ายรูปธัญญาธรไปหลายครั้ง

กหรือไง แต่ไม่ยักจะเห็

นชอบให้คนอื่นถ่ายให้

กียจว

ะทะของคลื่นลูกใหญ่ ทำให้เธอเกือบจะพลัดตกจากขอบเรือ ดีที่อนวัฒน์ปฏิกิริยาไวจึงคว้าเอวของเธอไว้ได้ ด้วยความตกใจธัญ

ยและผายปอดให้ แต่เธอกลับมองว่าเขาฉวยโอกาสจนเอาเรื่องนี้ไปบอกพ่อให้ไล่เขาออกเสียอย่างนั้น แต่พอมาวันนี้เขาดูแล

ไหม” เมื่อเห็นว่าธัญญาธ

ลบรูปที่เธอไม่สวย รูปที่เขาแอบถ่ายเธอออกไปจนเกือบหมด อนวัฒน์ก็ไม่ได้กังวลเพราะถึงแม้จะลบไปแล้ว

ญาธรก็หลับเหมือนเดิมท่าเดิม อนวัฒน์มองแล้วก็หัวเราะ วันนี้ธัญญาธรคงใช้พลังทั้

ลียเหมือนกันแต่คนข้างๆ ก็สามารถทำให้เขานั่งมองมาได้ตลอดทางจนถึงโรงแรม หั

ามันคืออดีตเขาก็มีสีหน้าบึ้งตึงในทันที เพราะภาพที่พี่สาวเขามีเลือดเกาะเต็มไปหมด แถมยังอยู่ในห้องไอซ

มับเพราะเมื่อไหร่ที่เขาคิดถึงตอนที่พี่สาวนอนไม่ได้สติ อาการปวดศีรษะรุนแรงจะเข้ามาเล่นงาน ชายหนุ่มเดินตัวเซไปยังลิ้น