ไลที่เตร็ดเตร่อยู่หน้าประตูโรงพยาบาลรู้ แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออกจนกระทั่งได้ยินพยาบาล

ไหมคะถ้าพั้นช์จะขอต

ี้หมอพั้นช์ไม

ช้าติดรถเพื

องนั่งรถพยาบาลไปก็ได้” จิตาภัทรบอกคุณหมอคนสวยเพราะปกติแ

นช์ว่าจะไปเดินเล่

ี้เขากำลังเตรียมของกันอยู่

์และชุดกาวน์อีกทั้งยังหยิบแว่นกรองแสงที่

่ประตูทางออกแล้วเดินขึ้นรถพย

องอย่างสบายใจ แม้จะรู้ว่าคงหลบเขาได้ไม่ตลอดแต่

ออกมาเรียกแท็กซี่เพื่อไปยังบ้านของบิดามารดา

ดาซึ่งเป็นอดีตนายตำรวจใหญ่ที่กำล

แท็กซี่มาล่ะลูก รถเร

่ะ พอดีเมื่อเช้าติดรถเ

ับพ่อที่นี่ใ

ช์ขอตัวไปข้า

็ยกมือสวัสดีมารดาก่อนจ

งแม่จั

่อไหร่จะกลับมาอย

้วโรงพยาบาลโทรตามกลางคืนกว่าพั้นช์จ

วแบบนี้แม่คงไม่ให้เรียนแต่แรก” คุณชนิตาบ่นลูกส

นเป็นระฆังช่วยชีวิตพัณณ์ชิตาออกจากเสียงบ่นของม

้วเธอจะเจอกับหลายชายทุกสัปดาห์ แต่สัปดาห์ที่แล้วพี่สะใภ้ของเธอพา

กินผักเหมือนที่อาพั้

ัวกลมอย่างรักใคร่ ก่อนจะยกมือไหว

ว” พชรพูดกับน้องสาวเพราะคิดว่าเธออ

พี่เพชร ไม่มีใครทำอ

แล้วมายังไงพี่ไ

ท็กซี่

นช์” รุจิรัตน์ถามน้อ

โดค่ะ พรุ่งนี้ว่าจะวานให้พี่เพชรไ

งจะอาสาไปส่งเพราะตนเองมีเรื่องจะ

วันอ

ไม่ทำอันตรายพั้นช์ พี่ว่าช่วง

เลยรู้ว่าที่เขาเป็นกังวลก

็ยังเป็นห

ี่ก็เห็นแล้วนี่คะว่าตอ

่าหลานของเขาจะได

ไม่มาก แต่พี่เพชรไม่ต้องห่วงนะคะ เรื่องนี้วางใจไ

ยย์มากกว่านะเพราะเป็นคนดูแลหลาน

ะ แต่ที่เขาตามพั้นช์เพราะพั้นช์เ

้ชายคนนี้

องได้ อีกอย่างเขาคงไม่กล้าทำอะไรพั้นช

่ะ ให้พี่ส่งลูกน

ชร เดี๋ยวสักพักท

ี่มันคุกคามเรา

พยาบาลแล้วพี่เพชร

บยังไงให้พ

งวล อีกอย่างพั้นช์ก็ตรวจคนไข้หลายคนด้วย ไม่รู้จะเสร็จเมื่อ

รหาพี่ บอกพี่คนแรก” พชรย้ำกับน้อ

ตอนนี้เขาคงรู้แล้วว่าเธอกำลังกลับมาเขาในโรงพยาบาล แต่เธอก็ไม่สนใจ ห

ักหน้าให้พยาบาลที่เดินตามมาปิดผ้าม่าน เพราะตอนนี้นอกจากจะมีสา

องคารินาอยู่พักใหญ่ก็

ลโดนน้ำและก็สังเกตน้ำคาวปลา ถ้ามีลิ่มเลือดหรือกลิ่น

กว่าลูกจะออกจากโรงพยาบาลได้ไหมคะ” คาริน่าไม่กลับยาก

วนจำกัดคุณเคทสามารถมาเยี่ยมลูกตามเวลาที่โร

งพักอื่นเ

ดี๋ยวหมอจะให้เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลเข้ามาคุยอ

คุณค

หมอพั้นช์มากเก

ด้ห้องตามที่ขอหรือเปล่านะคะ” พัณณ์ชิ

าไม่ได้คุกคามหรือทำหน้ายักษ์ใส่อย่างวันก่อ