กล้าสาบาน

อาการไอก่อนหน้าหยุดลง ตัวนางนั้นย่อมรู้ดีว่ามันจะหยุดแค่ชั่

าเรื่องของเจ้าต่อซือซือ เจ้ารีบไ

จะหันมองไปรอบ ๆ บ้านหลังเก่าทรุดโทรมแห่งนี้ ด้วยอายุของเจ้าของร่า

ท่านรู้เรื่องแยกบ

ขายตัวออกมาจากอกเสื้อตนเอง “แต่แม่เฒ่าเซี่ยไม่ยอมพาเจ้าออกมาให้ข้า บอกว่าแยกบ้านกันแล้วใ

ให้นางรู้สึกดีขึ้นมาไม่น้อย อย่างน้อยแม่สามีของนางก็ไม่ได้มีจิต

นนี้ยังนอนแน่นิ่งอยู่ในห้อง ข้าไม่อยากจากน้อง ๆ ไปในย

นนั้นได้อย่างไรกัน !” นางถานหน้าถมึงทึงขึ

นี้ แล้วน้อง ๆ ของข้

แม่เฒ่าเซี่ยรับเงินไปแล้ว ใบซื้อขายตัวก็อยู่ในมือข้า เจ้าอย่าได้คิดเบี้ยวข้าเด็ดขาดซือซือ !” น

ทิ้งอย่างไม่แยแส นางสูดลมหายใจเขาปอดลึก ๆ “เช่นนั้นท่า

นใดน

องท่านเด็ดขาด เรื่องอาหารการกินข้าจะเป็นคนจัดหาให้น้อง ๆ เอ

า มาร้องขอในเรื่องที

ตตาพวกข้าสามคนพี่น้องด้วยเถิดเจ้าคะ

ระตูออกมาดึงเสื้อพี่สาว พร้อมร้องตะโกนปาว ๆ

อยพี่สาวเจ้าเสีย” เสี่ยวซือหยาง เป็นชื่อที่คนส่วนใ

ๆ” ไม้ตายอีกคนมาช่วยเซี่ยซือซือแล้ว นางกลอกตา

ก็ยังนั่งนิ่งไ

หนสำคัญสุดสำหรับนางถาน ปัง ! เสียงพลุแตกดังขึ้นใ

คะ ข้าสัญญาว่าข้าจะเป็นภรรยาที่ดีของลูกชายท่าน จะไม่มีวันทอดทิ้งเขาเป็นอันขาด

งเด็กสาวที่นั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า ด้วยสายตายากจะคาดคะเนได้ “

งสองคนของข้า ติดตามข้าไปอยู่ที่บ้านของท่านด้วย ข้าจะไม่มีวันทอดทิ้งพี่ถานจ้าน ล

ึงในคำสาบานอันทรงพลังของพี่สา

าอยู่ตรงหน้าอีกครา พลันสะท้อนความรู้สึกหดหู่ใจขึ้

านของเจ้าในวันนี้ และจงตระหนักไว้ว่าบ้านข้านั้

ท่านแล้วว่าข้าจะรับผิดชอบเรื่องอาหารการกินของพว

นเจ้าไปเก

แล้วน้องของข

ออร์ของข้า ข้าย่อมยินยอมให้น้องของเจ้าไป

กนางไปเอง

” นางถานทำหน้า

พี่น้องไม่ได้มีอะไรมาก แค่เสื้อผ

าหิ้วของเอง ส่วนซานซาน

าถานเร็วเข้า พวกเราไม่ต้องแยกจากกันแล้ว” นางกระตุกแขนเสื้อ

ท่านป้าถ

เด็กน้อยเซี่ยซือหยางนั้นมิได้รู้ความมากนัก เ

่งตั้งอยู่ตรงตีนเขาฝั่งตะวันออกของหมู่บ้านตระกูลแซ่อวี่ ความจริงแล้วหมู่บ

่อาศัยให้ที่หมู่บ้านแห่งนี้ อีกทั้งยังให้ผู้ใหญ่บ้านมอบที่นาทำกินให้ตามความเหมาะสมอีกด้วย ยามนั้นนางถานเป็

เป็นห้องครัว ภายในมีสามห้องนอน สภาพบ้านค่อนข้างเก่า มีร่องรอย

พาซานซานเข้าไปด้านในก่อนเถอะ” นางถานเดิน

ียว พวกเจ้านอนเบีย

าของพวกข้าอีกเจ้าค่ะ” เซี่ยซือซือค่อย ๆ วางน้องสาวลง นางแสดง

ส่วนพวกเจ้าสองคนตามข้า

ยเดินตามหลังนางถาน ไปยังห้องฝั่งปี

น้าประตู “จ้านเอ

ตอบรับจากคนด้านใน นางถา

ในชุดผ้าฝ้ายสีขาวหม่น ใบหน้าหล่อเหลาแลดูดั่งเทพเซียนก็ไม่ปาน ช่างไม่เข้ากับความยาก

วยความหงุดหงิด ที่ถูกเด็กสาวผอมแ

งไร ก็แค่เด็กวัยรุ่นหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่ง ไม่ได้ ๆ นางจะมาหลงใหลในรูปร่างหน้าตาของผู้ช

ข้าว่าเสี่ยวซือหยางขอรับ” เจ้าตัวน้อยกล

่า ต่อหน้าเด็กหนุ่มน้ำแข็งคนนี้ เพียงเขาปรายตามองมา นางก็กลายเป็นฝุ่นผงในอากาศไป ส

ริ่มขมวดเข้าหากันแน่น หันไปทางมารดาด้วยสายตาซับซ้อน “เหตุใดถึงมีเด็กมาด้วยล่ะท

ซือหยา

ซือซือ

ยวซือหยางน้องชายของซือซืออย่างไรเล่า

องชา

บห้องไปก่อน ข้ามีเรื่องจะคุ

้องเจ้าชายน้ำแข็งไป เห็นท่าทีของถานจ้านแล้ว เดาได้ไม่ยาก