ินค่าหมอหร

กคนได้รับรู้ เซี่ยซือซือให้น้องชายอยู่เป็นเพื่อนน้องสาวในห้องนอน ตัวนางออกมายืนฟ

ข้าคิดแค่หนึ่งตำลึงเป็นพอ” ท่านหม

็รักษาไม่ฟื้นท่านยังมีหน้

องเซี่ยซือซืออย่างเอาเรื่อง “นังตัวดีใครใช้ให

ออวี่มานะเจ้าคะ เป็นชาวบ้านที่เขาส

ฟื้นคืนสติ อีกทั้งยังไม่รู้ว่าชีวิตนี้นางจะฟื้นขึ้นมาอีกไหม ฮืออ ท่านย่านางต้องได

้องท่านย่าของตนเองจนหน้าผากปูดบวม

ใครจะดูแลน้อง ๆ ของเจ้ากันล่ะ” เซี่

าอ้อนวอนผู้นำตระกูลเซี่ย แล้วหันไปทางผู้ใหญ่บ้า

ม่มีคนมาฟ้องร้องเขา ในฐานะผู้ใหญ่บ้านอย

องคนสกุลเซี่ย เจ้าต้องจ่ายเงินค่ารักษาให้ท่านหมออวี่ และจ่ายค่าเ

า อีกทั้งข้าก็ไม่มีเงินจ่ายค่ารักษาด้วย เรื่องนี้ข้าได้บอกท่านหมออวี่ไป

ษาก่อน คิดไม่ถึงเลยว่าพอรักษาเสร็จ เจ้าจะใจดำไม่ยอมจ่ายค่า

นไปขอความช่วยเ

ีเงินจ่าย ! ต่อให้เอามีด

” เซี่ยคุณตะ

าคะ ข้ามีเรื่องอยากจะขอความช่วยเหล

ี้ เซี่ยซือซือจึงเอ

ใดหรืออาซือ” เซี่

้ากับผู้นำตระกูลยินดีช่วยเหลือเ

่ของข้ากับน้อง ๆ หลังจากท่านพ่อท่านแม่ตายเป็นอย่างไร ข้าไม่อาจปิดบั

ม่เฒ่าเซี่ยอย่างไม่สบอารมณ์ มีอย่างที่ไหนครอบครัวไม

รู้” อวี่กังพยักห

องข้าจะอยู่อย่างไร คนหนึ่งกลายเป็นคนป่วยติดเตียง ไม่รู้ชะตากรร

หากเซี่ยซือซือย้ายออกจากบ้านสามไปแล้ว คนป่วยติดเตียงกับเด็กเล็กคนหนึ่งจะไร้ผู้ดูแล นางหลินกั

ตัดสินใจให้ดี ๆ นะเจ้าคะ”

ึงปัญหาใหญ่ที่กำลังจะตามมา

องอาซานนั้น ท่านรักษ

างอาจจะฟื้นขึ้นมาในสองสามวันนี้ หรืออาจจะเป็นสองสา

ทาง นี่ไม่ต่างจากการนอนติดเ

เซี่ยซือซือเม้มปากแน่น ๆ ยกนิ้วขึ้นซับน้ำตาออกเบา

่ยอมจ่ายเงินค่าหมอให้อ

าย” แม่เฒ่าเซี่ยมั่นใจว่

หมอให้อาซาน เช่นนั้นข้าจะ

ซี่ยหนังตากระตุก นังเด็กนี่จะเอาความสามา

จ้องอาฆาตของท่านย่าของตน

้ก่อนได้หรือไม่ ภายภาคหน้าข้าเซี่ยซือซือ

” ท่านหมออวี่ไม่อยากให้เรื่องนี้ง่ายจนเกินไป ไม่เช่นนั้นค

นั้นเถิด

ิดจะทำอย่างไรต่อ” ท่านหมออวี

้าอยากขอแยกบ้า

าจะแยกบ้านออกไปทำอันใด !” แ

้าทิ้ง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องดูแลอาซานที่ป่วยไม่ได้สติ ท่านจะ

นี่ ข้าขายพวกเจ้

ะขายลูกหลานกิน วันนี้ข้าขอประกาศต่อหน้าทุกคนไว้ หากข้ายังไม่ตายข้าไม่มีวันให้

่ได้ ข้าไม่ได้ทำสิ่งใดผิด ขายลู

อดอยากใกล้ตาย ส่วนเจ้าจิ่วเม่ยเจ้ายังอยู่ด

เถอะเจ้าค่ะ ถึงแยกไปแล้วนางจะไปทำอันใดได้ นางต้อ

น้อง ๆ ได้อย่างไร” เซี่ยคุนเห็นด้วยกับปัญหาเร

องดูแลนั้นข้าย่อมดูแลพวกเขาได้ แม้ว่าข้าจะถูกท่านป้าถานซื้อไปแล้ว ก็ยังอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันนี

ซี่ยซือซือต้องเอ่

าง พวกเขาเป็นบ้านมีบัณฑิตเปี่ยมค

่ะยินยอมหรือไม่

้าใจในทันที แม้ตนจะรับปากห้ามขายลูกหลาน แต

หรือเจ้าคะ” นางหลินเห็นแม่สามีลังเล

ูแลนังเด็กง่อยนั่นหรอก ข้าคนหนึ่งแห

ถือว่าเรื่องแยกบ้านนั้น ข้าไม่เคยเอ่ยถึงมันก็แล้วกัน

ากแยกบ้านนัก พี่ใหญ่ท่าน

ี่ยซือหยางยังเด็กเล็กนัก ใช้แรงงานยังไม่ได้ด้วยซ้ำ ขายทิ้งตอนนี้ยิ่งทำไม

านสามออกไปแล้วใช่ไหมจิ่ว

นเช่น

้วย ข้าต้องขอให้ท่านเป็นพยา

ี้มีบทสรุปกันเสียที ยังมีชาวบ้านด้

นย่าของนางไม่มีสิทธิ์มาขายน้อง ๆ ของนางได้อีก ไม่สามารถบังคับให้พวกเขาทำงานหนัก