ๆ ตื่นเ

วยน้ำเสียงเบาหวิว คล้ายกลัวว

่ยซือซืองัวเงียตื่นขึ้น

่า [1]

พียงนี

็นกิจวัตรประจำวัน ต้องตื่นขึ้นมาตักน้ำทำงานบ้าน คิดแล

่ ท่านย่ากับท่านป้าสะใภ้ท

นตอนนี้คือหาอาหาร เจ้ากับข้ายังพอทนไหวแต่น้องเล็กยังเด็กนัก วันนี้เจ้าพา

ันบอบบางของเธอถ้าไม่ได้รับอาหารในตอนนี้

กลัวว่า

ถูกตียังดีกว่าอ

เล็กไปด้วยนะท่านพี่ ปล่อยไว้

รีบไปปลุกน

ขึ้นบนยอดเขาอยู่บ่อยครั้ง ความงดงามของสายรุ้งทำให้ผู้คนต่างเล่าขาน เรื่องเทพเซียนย่างกรายลงมาประทานพรให้มวลมน

ลเกินกว่าบริเวณตีนเขา เพราะด้านในค่อนข้างอันตราย มีเพียงนายพรานมากฝีมือเท่านั้น ถึงจะสาม

รอบข้างได้ชัดเจนยิ่งขึ้น เซี่ยซือหยางยังเด็กนัก ดวงตายังปิดปรือพร้อมหลับอยู่ตลอดเวลา

้ว เกรงว่าจะหาได้ยาก” เซี่ยซานซานเดินกลับมาบอก

ไม่อาซาน” เซี่ยซือซือต้องการสำรวจภูเ

ับท่านแม่ของพวกเราก็” น้ำเสียงของเซี่ยซานซานเบ

วไปหรอกอาซาน ข้าจำได้ว่าท่านพ่อเคยเล่าให้ฟัง ว่าบนเขาไฉ

ต่

ถิดอ

ค่ะท่

ะกายจ้าขึ้นด้วยความหวัง ไม่ช้าธารน้ำตกก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า เซี่ยซานซานรีบวางน้องช

ป่วย อีกทั้งยังไม่ได้กินข้าว

สึกยากแก่การอธิบาย เด็กตัวเท่านี้ยังต้องดิ้นรนเ

านหันไปปลุกน้องชายบ้าง จัดการล้างหน้าล้างตาให้เรียบร้อย

ดข้าถึงมาอยู

กว่าจะพาพวกเรามาหาของกิน เจ้าไปดูตร

้ยินเรื่องอาหารดวงตาของเซี่ยซ

นี้ไปก่อนนะเจ้าคะ ข้ากั

ื้นเท่านั้นนะอาซาน ห

้าค

นี้นะขอรับ ข้าจะจ

ื้

เธอจะมีกำลังไปต่อสู้กับครอบครัวชั่วร้ายของเจ้าของร่างได้อย่างไร ขณะทอดสายตามองดูน้องทั้งสองอยู่นั้น ภายในร

ลังหนึ่ง รอบข้างมีต้นไม้อยู่ พื้นที่แห่งนี้มีขนาดราวสองหมู่ [5] นางเกรงว่านี่จะไม่ใช่เรื่องจริ

ยที่ร่างกายไม่ได้หายไปไหน หัวใจนางเต้นแรงด้วยความดีใจ ราวกับชีวิตในโลกนี้ของนางยังมีความหวัง มีเวลาให้ทด

นไม่ใช่น้ำพุธรรมดา นางลองใช้มือวักน้ำขึ้นมาดื่มเล็กน้อย รับรู้ได้ว่าร่

ดื่มน้ำพุนี

าหินก้อนนั้นอยู่ในมิติพิเศษจริง ๆ นางจึงลองนำ

สียงเล็ก ๆ ของเจ้าตัวน้อย ทำให้นา

เล็กของนางกระโดดดึ๋ง ๆ ปานเจ้ากระต่ายตัวน้

นหิ้วปลาตัวเท่าแขนมาพร้อมกับน้องชาย นางแยกไม่ออกว่า

าตรงน้ำตื้นข้ากับน้องเล็กเลยเอาก้อนหินข

นอกออกตากไว้ก่อนเถอะ เดี๋ยว

ความทรงจำเดิม ไม่ช้าไฟก็จุดติด ส่วนปลาที่ได้มาเซี่ยซือซือก็นำไปเสียบไม้

ี้มีต้นหอม

ี่” เซี่ยซานซานสะบัดเสื้อนอกของน้องชาย นำไปพา

างลงบนพื้นดิน แล้วหลับตาสั่งการค้นหาต้นหอมป่าดู ทันใดนั้นนางก็สามารถมองเห็นทุกสรรพสิ่งบนเขาลูกนี้ได้ทั้งหมด มันนำทางนางไ

่เ

ได้เป็นหมอเทวดาหรือคนเก่งมากความรู้ แต่นางมีไอเท็มวิเศษพกพา

ซี่ยซือหยางตกใจที่เห็นพี่สาวค

ว่ามีบางอย่างได้เปลี่ยนไป แต่นางกลัวเลยไม่กล้าเอ่ยมันออกมา พี่สาวที่อ่อ

าไปหาต้นหอมป่าตรงโน้นเสียหน่อย พวกเจ้าเฝ้าปลารอไปก่อนนะ” เซี่ยซื

ยของท่านดีขึ้น

้าจะเห็นต้นหอมป่าอยู่ ประเดี๋ยวข้าจะไปเก็บมันมายั

ับมานะ

ๆ ล่ะ ผึ่งเสื้อผ้าให้

้าค

ทั้งยังเข้าไปแบบไม่ต้องหายตัวก็ได้เหมือนกัน นางลองดื่มน้ำพุอีกอึกดู พบว่าตอนนี้แม้แต่วิ่งก็ไม่รู้สึกเหนื่อยแต่อย่างใด นางห

เร็วเก

นึกคิดหาผลไม้ป่าอีกครั้ง นางเจอพุทราป่าที่สุกเต็มต้นอยู่ใกล้ ๆ ร่างกายของนางไม่เพียงแค่เร็ว แต่ยังปีนต

คือเวลา

หง คือ

ือ เวลาประ

งลี้ คือ

คือ 666.