ต่อ

แกไปเรียน

ได้อยากอยู่ที่นี่ เขาเกลียดบ้านหลังนี้เกลียดพ่อตัวเองเกลียดเมียน้อยพ่อเกลียดเด็กปิ่นนั่นด้วยเขาเกลียดทุกคนที่เป็นต้นเหตุให้แม่เขาทิ้งเขาไปเมื่อสองปีก่อน

อมที่นั่นคงจะแพงหน้าดูไหนจะค่ากินค่าอยู่อีกวาดว่า

็อยากให้แกได้เรียนที่ดีๆก็แค่นั้นเอง" ปานวาดฟังสามีพูดอย่

่าวาด

ีคิดว่าเธอรังเกียจลูกเลี้ยงเพราะก่อนหน้านี้เธอให้สัญญากับสามีเอาไว้ว่าจะดูแลนนท์ให้เหมือนที่ดูแลปิ่นปักจะรักให้เหมือนลูกแท้ๆ แต่จริงๆแล้

วใครจะดูแลแกยังเด็กอยู่เลยค่ะถ้าให้เรียนที่นี่วาดก็ยังจะช่วยดูแลแกได้" ปานวาดพ

ที่ปานวาดพูดมันไม่ใช่เพราะเป็นห่วงเขาแต่เป็นเพราะกลัวเรื่องเงินเรื่องค่าใช้จ่ายมากกว่าเพราะถ

ล้วว่าห้ามเรียกน้าปานว

่ ถ้าไม่มีมันแม่

ำไมห๊ะ ฉันไม่ได้ไ

ามันเข้ามาแม่

แกยังทำตัวเป็นเด็กก้าวร้าวฉันจะ

ม่ได้อยากอยู่ท

ดแบบนี้ฉันจะได้ให้แกอยู่ที่โน่นจนกว่าฉันจะเรียกแกกลับมาแต่ก

พ่อจะพูดแบบนี้" นนท์ลุกจากโซฟ

ที่พ่อของเขาไม่อยู่ไปทำงาน เขาอดทนมาตลอดเพราะถ้าเขาสู้กลับเขาไม่รับรองความปลอดภัยว่

อายุห้าขวบเดินมาหานนท์ที

ว่าฉันไม่ใช่พี่เธออ

ยกนี่คะแล้วอีกอย่าง

้องและไม่ค

่ว่

ะได้ไหม เดี๋ยวแม่เธอมาเห

ท์มองดูการ์ดวัดเกิดที่ปิ่นยื่นให้ตอนแรกเขาว่าจะไม่รับเพราะเขารังเกียจแต่พอคิดอะไรออกเ

คว่ก!!!!!

วเดินเข้าไปใกล้ปิ่นแล้วก็บีบคางปิ่นอย่างแรงจากนั้นนนท์ก็เอากระดาษพวกนั้นยัดใส่ปากข

ุ่งวุ่นวายกับฉันอีกไม่อย่