วใหญ่คนสวยและเก่งเอ่ยทักรุ่นน้องส

อนเธอเข้ามาทำงานกับศิวานันท์ใหม่ ๆ ก็ได้โซนุตาที่เป็นเลขาประธานบริษัทนี่แหละเป็นคนสอนงานใ

าบอก ก่อนจะไล่หญิงสาวเข้าไปห

กเสร็จก็ปลีกตัวไปยังหน้าห้อง เคาะประตู

นพี่โซบอกว่าท่านประธานเร

ต้องยิ้มแห้งพลางก้มศีรษะขอโทษกลาย ๆ เมื่อได้รับสายต

รอว่าไม่ต้องเรียกว่าท่านประธาน แต่ให้เรี

่กลัวหลุดเวลาปร

ากนี้ไปก็เรียกป้าว่าป้าได้แล้ว ถ้ายังรั

ท หรือหัวเรือใหญ่ของศิวานันท์กล่าวด้วยความไม่ช

หวังให้คนตรงหน้าเห็นใจแต่กลับได้สายตาดุมองมาแ

คมดุเป็นอ่อนโยนทันที พลางมีความรู้สึกผิดและสงสา

ูยังรักลูกชาย

กับชะงักไป หญิงสาวหลุบสายตามองมือตัวเองที่ประสานกันบนหน้าตักพร้อมกับเม้มปากเป็นเส้นต

ไม่รู้ว่าเจ้าลูกชายตัวดีจะยังคงรักหญิงสาวอยู่หรือเปล่า และหากมาเจอกันอีกครั้ง ลูกชายของเธอจะยอมปล่อยผ่านเรื่องราวใ

จบกันอย่างไม่มีความสุข และแยกจ

คราใด คุณทิพย์ประภาก็อดไม่ได้ที่ต้องโทษตั

สักคนที่ผิด คนคนนั้นก็เป็นเขมเอง เป็นเขมที่ไม่ม

นคงไม่เป็นแบบนี้ อีกอย่าง จะให้เธอโทษผู้มีพระคุณได้อย่างไร การที่เธอเรียนจบจนคว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งมาได้ไม่ใช่เพราะว่าได้รับทุนการศึกษาจากคนตรงหน้าหรอกเหรอ ไหนจะหน้าที่การงานที่เธอทำอยู่

แต่ป้าก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าตัวเองไม่ใช่

ึดอัดกันไปมากกว่านี้ หญิงสาวจึงเป็นฝ่ายเปลี่ยนเรื่องถามถึงเหตุผล ที่คน

น้าตาทิวจ

เดียว เจ้าของหัวใจขอ