ชิงเหมย บุปผาซ่อนคม

ธศักร

็นจำนวนไม่น้อย บ้างก็ถูกจับไปเป็นเชลย บ้างก็ถูกฆ่าตาย บ้างก็ถูกข่มเหงรังแก จนทำให้มีชาวบ้านหลายกลุ่มพากันลุกขึ้นมาต่อสู้ เพื่อปกป้องชีวิตแล

เคร้ง!

มากโข แม้จะเป็นหมู่บ้านเล็กๆ แต่ทว่ากลับมีความแข็งแกร่งจนข้าศึกไม่อาจตีพ่ายได้ในคราเดียว เพราะสถานที่แห

าก.

ุรุษหนุ่มร่างโตถืออยู่กระเด็นห

้วรึ นังคำเอื้อย” นายดู่กล่าวอ

ันจะพากันบุกมาถึงเพลาใดก็หารู้ไม่” สตรีรูปร่างอวบอัดแต่

ู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับชาวบ้านบางระกำนับตั้งแต่ที่ข้าศ

บ้างเถิด ถึงเพลาที่ไอ้พวกข้าศึกบุกมา พว

ม่ว่าข้าศึกจะมามากเพียงใด นางก็ไม่เคยหลบลี้หนีหน้าไปไหน น

ะร่อยหรอเสียแล้ว เหตุการณ์ภายนอกเมืองก็มิค่อยจะดี

ออกมาด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวล เพราะถ้าให้คนออกไปหาเสบียงด

าเสบียงมาเพิ่มเองจะ พี่

้น หากเสบียงอาหารร่อยหรอ ทุกคนในหมู่

าไป

หากปล่อยให้คำเอื้อยพาพวกออกไปแล้วเจอกับ

นเถิด ออกไปสักสิบคนก็พอ หากออกไปม

ใดพักนี้หมู่บ้านของพวกเราถึงได้ดูเงียบจนแปลกปร

มาโจมตีพวกเราคงจะต้านเอาไว้ไม่อยู่เป็นแน่” ท

ว พี่เข้ม พี่คม พี่เสือ พี่ผา และก็พี่ชิด พวกเราทั้งสิบจะออกไปหา

ที่จะตายด้วยน้ำมือของพวกข้าศึก ทุกคนจึงได้แยกย้ายกันไปเตรียมตัวและมาพร้อมกันในเพลานัดพบ นาย

บประจำกายพากันเยื้องย่างออกไปทางด้านหลังของหมู่บ้านในเพลากลางคืน เพื่อมิให้ข้าศึกภายน

ี่ถูกข้าศึกตีจนแตกพ่ายที่อยู่ห่างไกลออกไปจากหมู่บ้านบางระกำสองชั่วเพลาในการเดินทาง เพื่อลองหาเสบียงท

ภาพของชาวบ้านที่นอนตายอยู่ทั่วหมู่บ้าน ทำให้คำเอื้องรู้สึกเจ็บแค้นใจโดยเฉพาะพวกหญิงสาวที่ถูกพวกมันข่มเหงรัง

ศพชาวบ้านบางคนตัวยังอุ่นอยู่เ

นหลังจากที่เขาก้มลงไปจับชีพจรของชาว

ด ข้าว่าพวกเราไม่ควรจะรั้งอยู่ที่นี่นานนัก เพราะไ

รถูกไฟไหม้ ร่องรอยนั้นราวกับเพิ่งจะเกิด ชาวบ้านที่ล้มตายก็ยังเนื้อกา