งผ่

ต

ค

้เสร็จ วางอุปกรณ์เดินออกจากห้องผ่าตั

ญ่ นานๆ ทีผมจะได้ทำ ผมถอดชุดผ่าตัดเปื้อนเลือดใส่ถังและล้างมือให้สะอาดก่

งไงบ้างคะ?” แม่ผู้ป่วย

้องทำงานได้ปกติแล้ว แต่ต้องตรวจดูอาการหลั

วพ่อ” พ่อแม่ผู้ป่วยร้องไห้กอดกัน ผมโค้งตั

มเปล่าเลื่อนขั้นให้ตัวเองเป็นเทพเรื่องการผ่าตัดหรอกนะ แต่คนอื่นพู

ี่มีโอกาส ไม่แบ่งเวลาว่างให้กับอะไรทั้งนั้น จะมีแค่พวกพี่น้องในบ้านโอบกอดที่สามารถลากผมออกไป

ี่น้องอีก 6 คน เป็นทั้งครอบครัวพี่น้องและเพื่อนที่ดี ใช่แล้ว ผมเป็นเด็กกำพร้า

cl

7ไนต

ลับมาจากโรงพยาบาล” พี่กัส

าก แล้วโนอายังไม่ลงมาช่

มาช้า คงวาดรูปอยู่มั้ง” พี่ก

ัวเพราะง่วงนอนมาก” ผม

วงหรอก ไปนอนเหอะ” พี่กัสหัวเราะเสียงดัง ตอ

หรอก งั้นไปนอนล่ะ”

เช็ดแก้วเหล้า ผมเดินขึ้นล

เรา 7 คนร่วมกัน เออใช่! ผมยังไม่บอกสินะพี่น้องอีก 6 คนมีใครบ้าง งั้นเริ่มจากคนเมื่อกี้ พี่กั

เลยนะมึง” พี่ฮานทักผมขณะเป

ไปแล้วเหรอ? อีกตั้งชั่วโมงนึงหนิ รีบ

ะ” พี่ฮานพูดจบเดินเข้าลิฟต์โดยไม่รอผมตอบ

18 พวกผม 7 คนเป็นเด็กกำพร้าบ้านโอบกอดเติบโตมาด้วยกัน รักดูแลซึ่งกันและกันอย่างดี สู้ชีวิตหนักๆ มาด้วยกันจนสามารถสร้างตึกclose ที่มีไนต์คลับดัง ร้

ื่นๆถูกรับเลี้ยงไปกันหมดเหลือแค่พวกผม เป็นกลุ่มเด็กที่ยึดมั่นในการอยู่บ้านโอบกอดปฏิเสธการขอรับเลี้ยง จนเติบโตมีการมีงานทำถึงออกจาก

เลี้ยงดูช่วยแม่มะลิ ช่วงที่โนอากำลังคลานเข่า มอสก็ถูกฝากเลี้ยงโดยแม่แท้ๆ และหายไปเลยไม่ติดต่อกลับมาอีก โนอากับมอสเลยได้เป็นเพื่อนเล่นกัน ส่วนผมกันพี่ฮานเป็นพี่เลี้ยงให้ ในปีเดียวกันพี่กัสกับนักรบได้เข้ามาเป็นเพื่อนพวกผม พี่กัสเข้าตอนอายุ 10 ปีมีปัญหาทางบ้านหนักหน่วงอยู่เหมือนกัน พ่อมีเมียน้อยแม่ตรอมใจตาย ไม่มีญาติพี่น้องมูลนิธิจึงเอามาฝากเลี้ยง ส่วนนักรบลอยหงายท้องร้องไห้เสียงดังในคลองน้ำของ

นสังคม ตอนวัยรุ่นพวกผมดื้อและอยากรู้อยากลองเลยหนีเที่ยวกลางคืน เป็นการทำผิดวินัยครั้งแรก การหนีเที่ยวครั้งนั้นเ

.ศ.

่นเต้นกับเครื่องเล่นเกมแข่งรถ พี่ฮานลุกจากเก้าอี้ให้นักรบนั่งและ

อ้าวชน! อ้าวตา

ายจังล่ะ!” ไอ้นักรบหน้าหง

นค่อยมาเล่นใหม่” พ

ดินกันเต็ม มีแค่พวกเราที่เป็นเด็ก” ผมพูดข

พี่กัสหัวเราะเสียงดัง กอดคอผมเดินไปทางที่คนพลุ

นเต็มหน้าร้าน พวกผมตาลุกวาวมองตาเป็นมัน แต่ยังไม่ทันได้ก้า

กลับบ้านไปนอนกินนมเลยไป” ผู้ชายคนหนึ่งตะคอกใส่พวกผมเ

ผมอายุ 23 ปีแล้ว เดี๋ยวผมดูแลน้อ

้ๆ ! คลับเรารับแต่พวกมีระดับ ปล่อยพวกมึงเข้าไปเสียชื่อเสียงหมด กลับไป!” ผู้ชาย

พวกเสื้อผ้าของใช้ก็ไม่ได้เปลี่ยนมานานแล้วเพื่อประหยัดเงิน ส่วนผมหลังจากจบม.ปลายยังไม่เรียนต่อเพราะยังเก็บเงินได้ไม่มากพอ ผมอย

่ดังและใหญ่กว่าให้ได้!! คอยดู!!”

้ซะแล้วว่าพวกเรามีของ” พี่ฮานพ

อาด้วย!!” ไ

คำดูถูกของพวกผู้ใหญ

้นบอกหรืออยากร่วมเส้นทางการเป็นผู้ใหญ่สุดเท่ก

ด้วย!”

ยอยู่แล

ไปให้ส

พี่กัสพูดหนักแน่นพร้อมกับยื่นมือออกมาเพื่อรวมพลัง พวกผมวางมือทับกันและหัว