่วโมง ไม่วายยังพูดคุยสารทุกข์สุกดิบ

่กำลังฟุบหลับอยู่บนโต๊ะอย่างหมดสภาพ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะต่างฝ่ายต่างได้ระบายความเครียดออกมา จึ

ามายุ่งกับ

น คนเขากลับกั

องเจตก่อนจะเอ่ยเสียงงัวเงียเพื่อบอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าตน

ังคงไม่ลดละความพยายาม เขาล้วงหามือถือในกระเป๋ากางเกง

ยบสงัดขึ้นไปทุกทีๆ เมื่อไหร่ที่ความเมามายครอบงำติณภพจะชอบเอาแต่ใจจนติด

มารับเพื่อนของตนกลับบ้าน ก่อนจะแยกย้ายกันที่หน้าค

ล เพื่อพาไปส่งที่ห้องนอน ความชุลมุนวุ่นวายทำเอาสาวใช้ในบ้านมายืนมุงดูกันยกใหญ่ ร้อยวันพันปีติณภพไม่เคยเมาหัว

วถามเด็กหนุ่มด้วยความเป็นห่วงเป็น

เหล่านั้นจางๆ หากแต่ก็รีบตอบกลับผู้ใหญ่ทันที ทว่าร่าง

้ ไม่น่าจะ

สวนขึ้นท่ามกลางความวุ่นวาย จนส่งผลให้ทุก

ยังไม่นอนอีก?” ป้าต้อยเห็นเธอยืนงงอยู่ใกล้ๆ ทั

กะว่าจะลงมาหาอะไรก

ับ?” ลูกน้องคนสนิทของติณภพพูดขึ้น เมื่

่า” เธอรีบเอ่ยตอบอย่างทันควันเม

คุณแ

่างเบามือ ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างร

พักผ่อนเถอะค่ะ เดี

ข้อเสนอให้กับเด็กสาวด้วยความหวังดี อีกทั้งยังวางมือลงบ

ะ” แสนดียังคงยืนหยัดคำเดิม ดวงตากลมโตฉายแววแน่วแน่จริงจัง

0 นาท

สบายตัว ยามนี้บรรยากาศภายในตัวห้องนอนเงียบสนิท ไร้เสี

้าบางๆ หนึ่งพื้น เธอตรงดิ่งมาที่บริเวณโต๊ะข้างหัวเตียง

้งคำถามที่ตนยังคงไม่เข้าใจตั้งแต่คราแรกที่เห็นเขาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ในข

ทันได้ตั้งตัว ติณภพขยับเขยื้อนร่างกายอีกครั้ง ก่อนจะปรือตาขึ้นมองสถา

ีบเข้าที่ข้อมือของเด็กสาวแผ่วเบา ส่งผลให้แสนดีสะดุ้ง

งจะเช็ดตัวใ

ยความหงุดหงิด ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวบางออกอ

ยความที่เธอเพิ่งจะบรรลุนิติภาวะมาได้ไม่นาน ซึ่งแน่นอน เรื่องอ

หมดก็ได้มั้งคะ แ

นสิ่งที่ตนต้องการ แต่ทันทีที่มือข้างนั่นสัมผัสลงบนแผงอกกำยำ หัวใจขอ

ืน เธอทำตัวไม่ถูก ยิ่งติณภพเป็นฝ่ายเริ่

็นอ

ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก รับปากทุกคนไว้แล้วแท้ๆ ว่าจะด

ัยของตัวเองผ่านไปง่ายๆ เอ่ยถามคนตรงหน้าอย่าง

ิดบ้าๆ นั่นทิ้ง แล้วรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปหาผู้เป็นอาเ

กับอา ทำไมหน้

.

ิดอะไร ทำไม...ถึงได้หนัก