เป็นเพื่อน ก็ไม่ว่ากัน” บทลงโทษแรกของเด็กดื้ออย่างแสนดีคือการกักบริเวณชั่วคราว อันที่จริงติณภพเองก็ไม่

็นอาเพื่อขอความเห็นใจ แต่โชคดีที่คราวนี้อีกฝ่ายไม่ปฏิเสธ เข

หนึ่งเลยเหรอคะ ห

กๆ แค่นี้มันก็นำไปสู่ปัญหาใหญ่ได้ อาชักจะเริ่มไม่แน

้านโต้แย้งอีกฝ่ายกลับไปแทบจะทันที เมื

ามหาลัยคงจะต้องเข้มงวดขึ้นมากกว่าเดิมแล้วล่ะ” ติณภพพูดขึ้นพร้อมทั้งขยับร่างกายเข้าหาแสนดีจนแผ่นหลังของเธอติดหนึบอยู่กับผนังห้อง มิหนำซ้ำ

หนู..

กลับบ้านมาเจอปัญหาที่บ้านมันยิ่งทำให้อาเหนื่อยมากขึ้นอีกหลายเท่า เหนื่อยกายไม่ว่า แต่ต้องมาเหนื่อยใจด้วย

หยาดน้ำตาที่ไหลอาบสองข้างแก้มเนียนด้วยความเสียใจเมื่อ

่ตัวเองทำอยู่

อต่ำใจก็ยังคงไหลทะลักออกมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งหมดล้วนไม่ใช่ถ้อยคำห

กลับห้องไปอาบน้ำนอนได้แล้ว อา

ขึ้นอย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะดึงรั้งแขนของผู้เป็นอาเอาไว้แน

๋ยวอาก็หายเอง แสนดีไม่จำเป็นต้องสนใจหรอก กลับห้องตัวเองไปได้แล้ว” เขาตอบกลับพร้อมท

ะไม่สำคัญได้ยังไง

งคมที่กว้างขึ้นแล้ว ความรู้

น เดิมทีเธอไม่ได้ต้องการให้อีกฝ่ายคิดแบบนั้นเลยแม้แต่น้อย หากแต่สถานการณ์กลับไม

ยังยืนเถียงอาปาวๆ อยู่เลย

พูดขึ้นด้วยเสียงที่ยังคงสะอึกสะอื้นไม่หาย น้ำตาไหลพรากเพราะรู้สึกผิดกับการก

งไม่ขึ้นสักนิด ถ้าใส่ใจกันจริงๆ

หตุผลอื่นๆ มาแก้ตัว เพราะรู้ดีว่าเป็นตัวเธอเองที่ละเลยอีกฝ่ายไปชั่วขณะหนึ่

แล้ว กลับห

ิง อาต

ก...อาพูด

ล่ะคะ” เด็กสาวเลิกคิ้วขึ้นถามเมื่อการกระท

ยความที่เป็นคนเลี้ยงมาเองกับมือตั้งแต่ตัวน้อยๆ มองแค่หางตาก็รู้แล้

จะสายตาน่ากลัวนั่นอีก...” ร่างบางตรึกตรองอยู่ครู่หน

แต่พอเห็นอีกฝ่ายเอาแต่ขอโทษแล้วก็ร้องไห้ไม่หยุด เขากลั

่ามันเป็น

ะหนูเ

ม?” ชายหนุ่มถอนหายใจก่อนจะเอ่ยประโยคเหล่านั้นออกมาหลังจากที่คิดไตร่ตรองอยู่นาน อย่างน้อยแสนดีก็ดู

นประกายเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายยอมยกโทษให้แล้ว อีกทั้งยังเอ่ยปากว่าจะไม่ลงโทษ วินาทีนั

ว่าจบก็ยื่นมือไปปาดน้ำตาที่เปื้อนแก้มของแสนดีออก มองเพินๆ อาจดูเหมือนไม่

ยู่เลย ทำไมถึงจะไปเคลียร์งานอีกแล้

นดีแค่อย่าหาเรื่องมาให้อาป

ม่ทำแบบนี้อีกค่

หนูก็กลับไปพักผ่อนได้แล

นนะคะ” แสนดีส่งยิ้มกว้างทิ้งท้ายเอาไว้ ก่อนจะเดินออ

งลงเตียงด้วยความเหนื่อยล้าแทบจะทันที อีกทั้งยังถ

จอ่อนง่ายๆ