ที

นาเดียหรี่ตามอง ผู้จัดการโรงแรม และพนักงานหลายคนที่ยืนอย

ามองตามเสียง พอรู้ว่าเป็นใครก

พรหมไม่สนใจหน้าไหนทั้งนั้นตอนนี้เรียกผู้จัดการโรงแรมให้ตามไปพบที่ห้องทำงา

ดี นางมารร้า

กบอกว่าวันนี้ยัยนาเดียไม่เข้ามาไ

สือสอบ ไม่เข้ามาจริงๆ นะพี่” เมย์รีบแก้ตัว เ

งดีพ

กทำงานต่อไปแล้วกัน” พัดพรูลมหา

๊

ุดเก้าอี้หันหน้าตร

งานอะไรสั่งพี่หรือเปล

ไรรู้อยู

งๆ อยู่หน้าฟ้อนท์ คุณนาเดีย

ยจับได้คาหนังคาเขาพี่ยังไม่ยอมรับ แล้วที่เดียยังจ

ี ทำมาก่อนน้องเดียมานั่งบริหารด้วยซ้ำ พี่รู้ว่าน้องเดียถูกเลี

ื้อทริปด้วย ไม่รู้ไปทำอิท่าไหนลูกค้าประสบอุบัติเหตุ ลูกค้าต้องการเบิกค่ารักษาพยาบาลกับทางเราเพราะพนักงานเราพาเขาไป ทำมานานไม่คิดว่าวันหนึ่งจะเกิดอุบัติเหตุได้ พอความแตกเดียต้องเก็บพนักงานแบบนี้ไว้เหรอค่ะ เข้าใจว่าเป็นญาติกับพี่พัด พี่พัดเลยอา

นมากเลยหลงผิดไปบ้าง หากสำนึกผิดควรจะให้โอก

ง่นักเลย ก่อนเดียจะไล่ออกเดียสืบมาหมดทุกอย่างแล้ว พ

ว่าไม่ได้ท

ห้เขาได้ เดียเปิดดูหลังบ้านเมื่อกี้ ในตารางการจองห้องพักของเราเต็มไปถึงปีหน้า

อยก็จะโทรไปยกเลิกกับลูกค้าที่จองเอาไว้ คืนเงินค่าจองและให้บัตรส่วนลดซึ่งเป็นบัตรก็อยู่ในโคต้

่อเช้าค่ะ พี่วุ่นๆ ลื

หยียด บิดริมฝีบางสีแดงสดเ

ากลูกค้าว่าจองโรงแรมของเราล่วงหน้าถึง 3 เดือน ทำไมอยู่ๆ ถึงได้ยกเลิก ล

น้ำตาคลอเจียนจะไหล คงถูกไล่ออกดังที่

สุดท้าย หวังว่าจะไม่มีเรื่องแบบน

่ทำอีกแล้ว” รีบระล่ำระลักขอโทษขอโพยไ

ตั้งตัวตีใหญ่ของพนักงานเกือบทั้งโรงแรม หากความผิดไม่หนักหนาจริงๆ เธอก็ยังไ

ิง หลังจากพัดชาออกมาจากห้องทำง

งานเก่งอย่างกูไม่ได้หรอก ประสบการณ์บริหารงานอะไรก็ไม่มีเรียนก็ยังไม่จบ ถ้าไม่มีใช่ลูกเจ

ง ดีที่วันนี้พี่พัดอยู่ ถ้าหนูเป็นคนรับเ

งเช่นทุกวัน ไม่มีใครชอบนาเดียเพราะใบหน้าที่เชิดๆไม่เคยยิ้