เข้ามากอดไว้แนบอก ส่วนมือหนาอีกข้างก็คว้าหมับเข้าไปที่ข้อมือของหญิง

ตากลมโตก็เบิกตากว้างขึ้น เมื่อเธอได้กลิ่นน้ำ

กอดตัวเธออยู่ ก่อนที่จะชะงักร่างกายชาวาบไปทั้งตัวใบหน้าห

กับนิ่งใบหน้าแดงก่ำลามไปถึงหู ดวงตาคมเข้มจ้องมองคนตรง

ิขึ้นมาก่อน ร่างบางเม้มปากเข้าหากันแน่นพยายามขยับหนีออกจากวงแขนแกร่ง ทว่า

หญิงสาวในชุดเดรสสีแดงส่งเสียงโวยวาย

าสถามเสียงดุพร้อมกับเพิ่ม

หญิงสาวตรงหน้าพูดออกมาด้วยใบหน้าที่เจ็บปว

อต้องตอบคำถามฉันก่อน

อีเด็กนี่ไง กล้าด

บเงียบ เขาก้มมามองคนในอ้อมกอดก่อนที่จะเอ

ไรเธอกระพริบตาถี่ๆ ปรับสีหน้าให้

นไม่ได้ท

สถึงกับโมโหเขาขบกรามแน่น ก่อนที่จะเพิ่มแรงบีบไปที่ข

นผู้หญิงของคุณ" เสี่ยวัยกลางคนมองไปที่เด็กของตัวเอง ก่อนจะหันมาพูดกับคลาสด้วยท่าทีนอบน้อม เขา

ึงกับชะงัก ไม่เข้าใจว่าทำไมเสี่ยของเธอ

ขอโทษ คุณเองก็ต้องขอโทษด้วยเหมือนกัน" เตชินทร์ที

กรอดมือหนาข้างที่ยังว่างถูกบี

ดขณะที่เขาเองก็ไม่รู้ว่าเด็กที่คลาสกำลังโอบกอ

ริงๆครับ ผมไม่รู้ว่าน้

าสก้มหน้าไปถามค

ญญาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เธอมีท

งแก้มพยายามระงับอารมณ์โกรธแต่สุดท้ายมันก็ทำไม่ได้อยู่ดี ร่างสูงตรงเข

ไม่รู้ ยกโทษใ

ของคนตรงหน้า เมื่อร่างบางในอ้อมกอดมีท่าทีตกใจ บ

พูด เขาเลือกที่จะไม่เอาเรื่องสองคนนี

อนเดินออกจากร้าน ทำให้อริญญาใช้ช่วง

ุณก่อนที่จะโค้งตัวก้มหัวลงเล็กน้อย แ

ิดๆ ก่อนที่จะยื่นมือไปคว้าแขนอริญญาจากทางด้านหลัง

วามรู้สึกเขาตีกันไปหมด ดีใจที่ได้กลับมาเจอกับอริญญาอีกครั้งแต่ก็มีคำ

ำคนผิด" อริญญายังคงตอบปฏิเสธด้วยสีหน้าเรียบนิ

ไง? ต่อให้อีก10ปีหรื

คุณจำคนผิด ปล่อ

ใจร้ายกับพี่ไปถึงไหน?" คลาสพูดขณะที่ดวงตาคมเข้มก็จับจ้องไปที่สีหน้าเรียบ

นแน่ที่ต้องเจ็บปวด แล้วคนใจร้ายคือใคร คุณหรือเปล่า?" อริญญาถึ

ยิ้มเมื่อหลอกล่อให้อริญญายอมรับได้ ทว่าว่าร่างบางที่รู้ว่าตั

.เลิกยุ่

้องคุยกับพี่รู้เรื่อ

ยฉันเดี๋ยวนี้นะ" อริญญาพูดพร้อมก

้เดินตามเขาไปที่รถ แต่อริญญายังคงขัดขืน เขาจึงหันกลับมาอุ้มอริญญาขึ้นพ

ดการคาดเข็มขัดนิรภัยให้กับอริญญา ก่อนที่จะผละตัวออกใช้มือปิดประตูรถแล้ว

ลังจากที่สงบสติอารมณ์มาได้สักพักค

อบเธอมีสีหน้าเรียบนิ่งทำเ

คลาสถอนหายใจออกมาหนักๆ เขาเค้นเสียง

.." อริญญ

งกดต่ำตอนนี้เขาเริ่มหงุดหงิดที่ค

อนเดิม ทว่าดวงตากลมโตก็เหลือบมองไปที่คนด้านข้างเพียงน

ห็นว่าเวลาพี่โก

ม