ที

าม

็กน้อยคนหนึ่ง ริชาร์ดมองไปที่เด็กคนนั้น คนที่เขารู้ว่าเป็นใคร

์ดเล็กๆ ที่แนบ

บตำแหน่งใหม่

ิค อั

มินิค อัลโตนิโอ ด่วน แล้วให้รีบไปที่

สั่งโทมัสทัน

สั่งก็โค้งหัวให้ และรีบ

ร้อมแล้ว ริชาร์ดจึงลุกขึ้นเพื่อไปประชุมกับคณะรัฐมนตรีของประเทศเป็นครั้งแรก เขาตัดเรื่องส่

ตเคาน์ซ

ลังใหญ่ พร้อมรูปภาพกับการ์ด แต่ริชาร์ดก็ไม่ลืมที่จะให้เมาโ

ำแหน่งเป็นน้องสาวของแมทธิวที่เป็นลูกเขยของที่นี่อีกทั้งเธอยังเป็นเพ

งานของบ้านเพื่อประชุมเรื่องงานกันตามปกติ ส่วนผู้ห

ำงานของ

ณริคจริง ๆ เหรอครับ” ปีเตอร์ถามเดวิดขึ้นใน

องเขา และตอนนี้มันได้ขึ้นมาเป็นคนที่มีอิทธิพลคนหนึ่งในฝรั่งเศส โดยเปิดบริษัทขนส่งทางเร

สเซียคนหนึ่ง ที่หลบหนีออกจากโรงพยาบาล ประวัติการรักษาก็เป็นชื่

ชีวิตลง พร้อม ๆ กับที่กล้วยไม้แท้งลูก แต่ในตอนที่เธอไปเดินเล่นที

ั้นได้ เสียงร้องที่ช่างกวนใจของเด็กสะกดจิตวิญญาณเขาที่สุด จนเข

คนนี้เป็นลูกของกล้วยไม้ ‘ริชาร์ด’

และเมื่อเขาเอื้อมมือมาจับมือเ

แน่น จนเขาต้องเอ่ยขึ้นว่า “ส่งลูกมาให้คุณเดก่อนนะ คุณเดจะ

ให้คุณเดเ

อุ้มเจ้าตัวน้อยนั้นร่างกายของเขาชาหนึบเหมือนถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงดูดเมื่อได้สัมผัสเจ้าเด็กน้อ

ยกเดวิดเมื่อเห็นเขาจ

” เดวิดถามลูกชาย เขาจะคิดที่จะปิดกั้น ถ้าลูกช

แม่และน้องแล้ว ที่นี่คือครอบครัวของผม”

เพื่ออะไร” แม็กกี้เผลอเรียกตามที่เคยเรียก แต่เมื่อนึก

เขาว่าอะไรก็ตามสบายเลยครับ ผม

์จะพูดขึ้นว่า “แล้วถ้ามันอยากมาทวงความเ

ไม่คิดเลยว่าการที่เขามาเป็นนายกรัฐมนตรี

ะเป็นคนทำให้ผมเกิดมา แต่เขาก็ไม่ต้องการผม และตอนนี้ผมก็ไม่ต้องการเขาเช

งแหน’ ริชาร์ดนึกในใจเมื่อได้จ้องภาพหญ

นิคก็รอดูท่าทีไปก่อนว่ามันต้องการอะไร ไม่แน่

้าหากัน เพราะเขาก็คุ้นๆ ห

ุณริคประกาศออกไปว่าจะกวาดล้าง มันคงจะใช้ความเป็นพ่อของคุ

่างนั้นได้แน่ครับ” ริชาร

อก

ินไปเปิดประตู และเจสันเดินเข้ามาในห้อง ต

ก่อนที่คุณกล้วยไม้จะเดินไปที่โต๊ะทำงาน

ล้วยไม้มือไม้สั่นเม

เดวิดดึงเมียรักไปนั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่ ส่วนเขาก็น

เดวิดกล้วยไม้และ ริชาร์ดเท่านั้น ริชาร์ดเดิ

ครับ” ริชาร์ดโผเข้า

ีวิตมาได้จนทุกวันนี้ ถ้าไม่มีริคในวันนั้นก็คงไม่มีแม่ในวันน

มลงกราบที่เท้ากล้วยไม้ เขารู้ว่าวิธีนี้คือการทำความเคารพอย่า

ายขึ้นมานั่งข้างๆ แ

ลมหายใจให้แม่ ริคเป็นของขวัญจากพระเจ้า

อยังจำวันแรกที่เจอริชาร์ด วันนั้นเธอออกไปนั่งเล่นที่สวนใ

นั้นนั

้องของเด็กและแมวดังขึ้นในพุ่

มาจากพุ่มไม้นั่น’ กล้วยไม้จับล้อรถไว้แน่นแล้

งแมว เสียงนกร้องค

เรไรฟังเสียงนั้นดีๆ แต่เรไรไม่เชื่

งที่มีแผลผ่าตัด เธอเจ็บแทบใจขาดแต่ก็ใช้มือสั่นระริกที่กุมท้องเปื้อ

ียบ เข้าไปในนั้นนานแล้วด้วย ต่อมาเรไรคลานออกมาสีหน้าตื่น

็กร้องออกมาจากห่อผ้านั้น

อาเธอมาทิ้งไว้แบบนี้นะคะ ดูสิ ยุงกัดตัวจนมีแต่

้าและกล้วยไม้รับเด็กมาอุ้มไว้แนบอก แ

้วยความปีติ เธอหลงรักเด็กคนนี้ขึ้นมาทันทีที่เห็นหน้าและได้ยินเสียง เธอมองเด็กน้อยหน้าตาน่

ิงๆ ใช่ไหม หนูเป็นของขวัญจากพระเจ้

บหลาน ๆ มาเห็นก็จะสงสัยเอาได้ แล้วแกก็ปล่อย

นไม่ยอมหยุดหลังจากบอกรักกันแล้ว เขาจึงแกล้งพูด

อดแบบไม่แบ่งใครเลย” ริชาร์ดพูดขึ้นเมื่อเห็นพ่อท

ชาย ฮ่าๆ” คุณเดวิดหัวเราะชอบใจที่

ลูกช

อัลโ

คราวลูกเล่นน้ำในสระอย่างสนุกสนาน เขาเป็นชายอายุหกสิบปีที่

ๆ กวักมือเรียกเขา แต่โดมินิคทำเพียงยกแก้วไวน์ให้พวกหล่

เข้ามา และรายงานเขาว่า “ส่งเอก

ยทำได้ดี

ษ์อีกที และเวลาผ่านไปเขารู้ว่ายักษ์เปลี่ยนชื่อเป็นเซอัน เขาจึง

ราจะได้เจอกั

งนำลูกชายตัวเองไปทิ้งในที่คิดว่าเมียเด็กของไอ้เดวิดจะต้องเจอ ใช่! เขาจงใจที่