บทที่ 7 มันแค่เศษเสี้ยว
วันนี้กวีวัธน์รู้สึกอารมณ์ดีกว่าทุกว
รรค์เป็นประจำ วันนี้เขามาถึงเป็นคนแรกเพราะออกจากที่ทำงานก็ตร
ห่าง กวีวัธน์เล็งเอาไว้แล้วว่าคืนนี้เขาจะ
ือว่าเรื่องนั้น” คุณหมออิศเรศที
ลับมาเป็น
นะ ไปทำอี
มันยาวเอาเป็นว่าตอ
น์” ภากรเดินเข้ามาไ
ได้แล้ว” ฐากูรเดินเข้ามาเป็
ิงเ
อ
ัธน์ไม่เคยรู้สึกผ่อนคลายอย่างนี้มาก่อน ร่างก
เที่ยงคืนก็ขอตัวกลับโดยพ
ะ อย่าลืมว่าพรุ่
กูรตะโก
ลับไม่ได้มีความสุขอย่างที่คิด ในสมองเอาแต่จะคิดถึงใ
นก็นอนไม่หลับ เขาจึงนั่งทำงานต่อจนถึงเช
าะเอาแต่คิดถึงพราวรวีจนแทบบ้า เขาเองก็ชัก
านหลังเล็กของพราวรวี เขาได้ที่อ
ะตูทำลายสมาธิของน
ะคิดว่าคนที่กดออดน่าจะเป็นพนักงานส่งอ
่ทันสังเกตว่าที่หน้ารั้วไม่ใช่
” เธอพูดพร้อม
อ” กวีวัธน์ถ
ักเขียนสาวตกใจที่เ
ับ” เขาตอบ
ุณรู้จักบ้าน
นักเขียนคนดังขน
แฟนคลับคนไหนรู้ที่อยู่ของเธอ เพราะถ้าจะติดต่อกันก
งเพราะไม่อยากตอบคำถามว่ารู้ที่อยู่เธ
ไว้ นั่นไง
ะไม่ได้ ไรด์เดอร์สวมเสื้อสีเขียว จอดมอเตอร์ไ
ุ่มถือวิสาสะเดินนำหน้าเจ้
ากบ้านฉันนะคะ
ู่ว่าผมเข
บ้านฉันอยู่นะ ฉ
้ตำรวจมากันทั้งโรงพั
คุณคงเป็นคน
่าใหญ่ไหม” เขาตอบด้วยสีหน
าวรวีหน้าแด
ม่ได้หมายถึงแบ
น” หญิงสาวรีบ
มหิวแล้ว ขอกินข้าวด้วย
งๆ นะ ให้เวลาคุณอีก 5 นาทีถ้ายังไม่ออกไปฉันโทรแน่ๆ”
บ สำหรับผมคงไม่เป็นไรเพราะไม่ใช่คนดังอะไร แต่ผมห่วงก็แต่
พูดอ
ก็เบิกโพลงเมื่อกวีวัธน์บอกเธอว่าคืนนั้นเ
ม่กล้าทำอย่
วยวายว่าผมปล้ำคุณน่ะสิ ผมเลยต้องถ่าย
เป็นอะไรกัน เขาก็ค
่าคุณ
สิครับ” เขาท้าทายเหมื
าย แล้วอาหารที่สั่งมาก็คงพอทานสำหรับสองคนเพราะเธอสั่
ต้องรีบก
ินแล้วจ
นี่จัดไว้เรียบร้อยมาก เครื่องเรือนมีไม่กี่ชิ้น ตรงกลางห้องโถงมีชุดรับแขกตั้
่วยอะไร
ั่งรอที่โต๊ะเลย
มองคนตัวเล็กที่เพิ่งเห็นชัดเต็มตาวั
ความสูงคงไม่เกิน 165 มองจากด้านหลังเห็นว่าสะโพกของเธอก
มยาวระต้นคอทำให้ดูเหมือนเด็กมหาวิทยาลัยม
ไหม” เสียงของเขาทำให้
ยวหวาน กะหล่ำปลีทอดน้ำปลาและพะโล้ในช
าหารเยอะขนาดน
นใจผู้ชายตัวโตที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะ พราวรวีอยากให้เข้ารีบทานและรี
จะยกจานไปเก็บ หญิงสาวจึงต้องรีบเอ่ยห้าม
ถอะค่ะ เดี๋ยวจานชา
อนั่งต่ออีกแป๊บได้ไหม ให้อาหา
ด้ แต่อย่ายุ่งกับงานของฉั
คนตัวโตพูดจบก็เดินไปยังห้องรั
ะว่าจะบอกให้เขากลับเพราะตอนนี้ก็เก
กคนที่บอกจะนั่งรอให้อา
ธน์” หญิงส
ตะแคงตัวหันหน้าเข้าไปอีกด้านเหม
คนอื่นแบบนี้ได้ยังไง ดึก
ว ง่วงแล้วข
ะคะ” เพราะเธอมักจะนั่งพิงโซ
่ออีกนิ
ครบแล้วคุณต้องตื่นมาล้า
นาทีตามที่เขาขอ หญิงสาวก็ปลุกให้กวีวัธน์ตื่น
รเย็นนะครับ เอาไว้ผม
ย่าเจอกันอี
ำไ
หตุผลด้ว
ีเหตุผลที่ดีพอ ผมจะถ
เปรียบค
าคุณกำลังเข
นบอกว่า
ยคนเรายิ่งห้า
รหาคำพูดไหนมาต่อว
กผมน่ะ มันแค่เศษเสี้ยวหนึ่งเท่านั้น เรื่
ะอยาก
ระสบการณ์ให้คุณเองรับรองเลยว่าคุณ
ยากได
ถ้าเปลี่ยนใจก็บอกผมได้นะ ผมพร้อม
้แล้วฉันจ
อถ้าอายก็ไลน์ไปก็ได้รับรอ
ล้ว” เธอย
กเขียน” กวีวัธน์โบกมือให้หญิงสาวก่อนท
