ไหนเราจำได้ว่า

เธอเขียนให้ฉัน แต่ทำไมเธอถึงเอามันไ

ของขวัญคินเยอะมากๆเราไม่กล้าเอาของเราไปให้เราก็

นอยู่กับค

กรู้

จะไม่อยากรู้ว่าการ์ดใบน

้แล้วก็ยอมตกลงเป็นแฟนฉันจะยอมบอ

กไปไหนเหมือนวัยรุ่นคนอื่นๆคือเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วฉันไม่เคยได้ไปเที่ยวกับเพื่อนเพราะฉันมีหน้าที่ที่ต้องทำทุกวันฉันไม่เคยได้ไปดูหนังไม่เคยได้ช็อปปิ้งต่างจากน้องสาวของฉันที่อยากไปไหนก็ได้ไปอยากไปเที่ยวไหนพ่อกับแม่ก็พาไป หน้าที่ของฉันในแต่ละวันก็คือต้องตื่นแต่เช้ามืดมาช่วยป้าแม่ครัวทำอาหารเช้าให้ทุกคนในบ้านจากนั้นก็ขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวไปเรียนเลิกเรียนก็ต้องรีบกลับมาช่วยทำอาหารเย็น ถ้าวันไหนฉันกลับบ้านผิดเวลาฉันก็จะโดนแม่กับพ่อดุประจำจนบางครั้งฉันก็น้อยใจกับตัวเองว่าทำไมพ่อกับแม่ถึงดูไม่ค่อยรักฉันเท่ากับพลอยใสน้องสาวของฉันที่พ่อกับแม่จะตามใจทุกอย่าง มีบ่อยครั้งที่พลอยใสมาหยิบของๆฉันไปโดยไม่ขอพอฉันไปทวงคืนพลอยใสก็ไปฟ้องแม่หาว่าฉันหวงของทั้งที่ของสิ่งนั้นมันก็เป็นของเก่าที่พลอยใสทิ้งไปแล้วยกตั

ขยับใบหน้าเข้ามาใกล้แล้วเขาก็หอมแก้มฉันโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว ยอมรับว่าฉันตกใจมากที่จู่ๆเข

บเอามือเช็ดแก้มตัวเองคือมัน

ใจจริงอยากทำ