ท์มือถือเลยหล่นไปกระแทกราวกั้นเต

หวยอี้ พอเห็นเจียงเหวยอี้ฟื้นขึ้นมาแล้ว หลี่จื่อ

อหลี

ลี่จื่อหลีก่อนจะพูดขึ

ยอี้นั้นเพิ่งได้รับการผ่าตัดมาเลยไม่ได้คิดอะ

ะเห็นโทรศัพท์มือ

นขึ้นมา เธอก็เห็นข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์ ด้านล่

าะกลัวว่าเจียงเหวยอี้จะยิ่งรู้สึกไม่ดีเลยพยายามระงับความโกรธไว้ ก่อนจะแ

่จื่อหลีวางกลับไปบนโต๊ะข้างเตียง ไม่ได้พู

มื่อวานอยู่ เมื่อคืนเธอไม่ได้เปลี่ยน

ิทของเธอเป็นห่วงเธออีก แถมตอนน

งหล่ะ เมื่อมีจ้าวชือเหยียนอยู่ด้วย เธอก็เ

ว่าไม่เป็นไร คนที่กู้อี้

ยทั่วร่างกายของเธอกำลังบอ

จะทิ้งเธอไปอย่างไม่สนใจใยด

พอแล้ว

ละกัดฟัน แบบนี้ก็ยิ่งทำให้แผลบ

บบนี้ เธอถึงจะ

มามาก

ามาด้วย พอเห็นว่าในที่สุดเจียงเหวยอี้ก็ฟื้นขึ้นมาได้สั

ฉาเชิงที่เพิ่งจะเดินออกไปจากห้องผ

ก็ตะโกนเรียก “พ่อ” ขึ้นมาทันที ใบหน้

เจียงเหวยอี้และ

พลางเงยหน้ามองเพดาน เธอไม่เคยรู้

มาจากลิฟต์ก็เห็นเจียงเฉาเชิงโดน

งเลอยู่ครู่หน

น ก่อนจะยกมือเพื่อบอกให

ก็รีบหันหลังและตามไปดูสถา

ตาและเดินเข้าไปยังเ

ดินมาถึงห้องข

ขยับเล็กน้อยก่อ

มตาขึ้น ทันทีที่ลืมตาขึ้นก็สบตาเข้ากับแววตา

เมื่อวานนี้คือผมเอง

งที่พูดออกมานั้นกลับดูเย็นชาและเหินห่าง ค

บัติเหตุ เป็นเพราะเธอที่ตามกู้อี้อันไปก็เลยไม่ทันได้มอ

มาเพื่อมองผ้าก๊อซบ

เธอหันหน้าและพยายามหยิบโทรศัพท์อย่างยากลำบาก แต่กลับไปดึงบ

้น ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโท

พท์มาก็เห็นข้อความของจ้าวชือเ

ั้น จู่ ๆ ก็มีความคิดที่เ

หน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วมองไปที

บากใจอยู่ แต่ทุกคนนั้นต่างก็หัวเราะเยาะเธอ เธ

ำขึ้นมาอีกครั้ง “