ดาว

จะบอกว่าเจ้าของมันไม่มาสนใจยัยดีเลยภาระหน้าที่ก็เลยตกมาเป็นของฉันอย่างปฏิเสธไม่ได้ ฉันยืนรอมันอยู่นานมากสักพักทิศเหนือก็เดินมาแต่ไม่ได้มาคนเดียวมันเดินมาพร้อมมันกั

ีอ

งได้ป่ะคือวันนี้

ะไ

ไปส่งพี่จิ๊บที่บ้าน

นี่ย แหกตาดูดิว่ามันเยอะมากขนาดไหนอ่ะ" ฉัน

ี่บ้านให้มารับมึงโอเคนะ" พูดจบมั

องทุกอย่างลงพื้นอย่างโมโหเพราะมันไม่ใช่ของๆฉันเลยสักอย่างแต่ฉันต้องม

่นี้ต้องโมโหด้ว

ัยกูมันเ

งเอะอะก็โมโหโว

องมึงล่ะ" ฉันพูดพร้อมกับมองไปที่พี่จิ๊บที่ฉันคิดว่าตอนนี

ไรเนี่ย" มันโมโห

นมึงก็ทิ้งกูเลยทั้งๆที่มึงก็

วันเดียวหร

็นไรต่อไปถ้ามาเรียนกูจะมาเองกลับเองคนเดียว" พูดจบฉันก

เดินไปก็ร้องไห้ไปด้วยความน้อยใจกับสิ่งที่ทิศ

ปี๊นน

รู้ว่าเป็นใครถ้าไม่ใช่คนที่มันทำให้ฉันร้องไห้อยู่ตอนนี้ ฉั

ตอไซค์ตามหลังแล้วตะโก

ยุดเดินมันก็ขับมอเตอร์ไซค์มาจอดข้างๆก่อนที่มันจะถอดกระเป๋าหนังสือที่มันสะพายอยู่ที่หลังเอามาให้

่ไหน" ฉันอด

ะไ

กไม้ขนมข

เอามากูทิ

เอาท

าทิ้งกูจะกลับ

งไม่เสี

ม่

ยใจแย่เหรอมึงเอาของที่

อาไปให้ลุงยามหน้าโรงเรียนกั

ิดว่ามันเอาทิ้งถังขยะไปแล้วซะอีก แต่ยังม

ไปส่งแฟ

รแฟ

ี่จิ

ไม่ได้เป็นแฟนกั

ิงอ

ได้ยินแบบนั้นฉันรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถู

ี่มันจะขับรถเข้าบ้านตัวเองฉันก็เรียก

มาหากูที่บ้านด้วยนะกูม

ะไร ทำไมไม่บอ

มนะถ้ามึงมัวแต่เล่นเกมส์ละปล่อยให้กู

วยชิบหายเลยต้องมาตามใจมึง" มันบ่นเสร็จก็ขี่รถเข้าบ

โกนเข้ามาก่อนเพื่อให้พ่อ

นมาถามฉันขณะกำลังยืนทำอาหารเย็นอยู่ใ

น่ะค่ะก็เลยเดินกลับ แต

ยเด็กๆแบบนี้ไม่ได้นะลูกระวังทิศเหนือจ

าะหนูคือเพื่อนผู้หญิงเพีย

นเขาอาจจะไม่มาง้อเราแบบ

กเพราะคนที่ได้เป็นแแฟนมัน