็นอะไรคะ?” แม้ดีแลนจะทำให้เธอเสียใจ แต่เขาก็

อะไรล่ะ

ขตที่เพื่อนๆ ร่วมอาชีพเตือนไว้ หากต้องการขายแค่แรงกายอย่างเดียว อย่าได้หลงเข้าไ

นเสียงรองเท้าซักเอะ เมื่อเนื้อพรมสูงจนกลบเสียงย่ำเท้าแรงๆ จนหมด อากาศร

หนคะพี่?” อบเชย

่ง เขาเบี่ยงกายหลบ เพราะหญิงสาวที่เดินตามหลังมา ถลันขึ้นมาอยู่ด้านหน้า หล

เข้าไปด้านใน ไม่รู้ตัวสักนิดว่าประตูด้าน

าจะโซฟาตัวใหญ่สไตล์หลุยส์บุนวมเนื้อดีขลิบทองดูอลังการ ทีวีจอใหญ่ติดผนังห้อง กับบาร์เครื่อง

หญิงสาวกระซิบเตือนตัวเอง รีบชักสายตากลับมาจากการสำรวจห้อง เธอมุ่งหน้าเดินตรงไ

็นอะไรบางอย่างเป็นเงา

รบางคนลอย

ิดหูกระซิบอยู่ใกล้ๆ ซึ่งดีแล

ไรคะ?!!” อบเช

าการของเขาไม่ดีนัก ผิวกายของเขาร้อนฉ่า จนเธอ

ง แต่สิ่งที่อบเชยมองเห็น คือดว

ื่นมือแตะกรอบหน้าหวาน เขาลากปลายนิ้วไปตามปลายคางกลมกลึ

ยงพึมพำแผ่วๆ ดังผ

วของเขาไม่ได้นุ่มเหมือนผิวเธอ เธอสัมผัสได้ถึงตอหนวดที่พยายามแทงผิวเนื้อของเขาออกมา ไรหนวดนั่นทำให้เกิดความรู้สึ

รกำลังลูบไล้เขาอยู่ ถึงภาพตรงหน้าจะเบลอจนม

ุกสิ่งที่รวมเป็นอบเชย ถูกใจเขาทุกอย่าง หล่อนเตี้ยไปนิดหากยืนเทียบความสูงกัน แต่ดีแลนชอบ เขาอยากกอดเธอ โดยให้อบเชยซบอยู่ที่อก มันเหมือนกับว่าเขาสามารถปกป้องหล

ดีมาอยู่ต

องเขา แต่กลับหยุดชะงักไม่กล้าไปต่อ เนื่องจากดีแลนกำลัง