กโยนใส่หน้าอบเชย ตามด้วยคำสั่งแ

กเธอไม่อยา

วามต้องการของเขาได้ล่ะ ดีแลนเป็นบุตรชายของผู้มีพระคุณของเธอ มารดาของเขาเป็นอดีตนายจ้างของแม่ ความเมตตาที่คนบ้านหวังมอบให้ อบเชยหรือจะกล้

ายหนุ่มล้วงบุหรี่ออกมาจากซอกกระเป๋า และนี่เป

ยบขรึม เขาพ่นควันบุหรี่ให้ลอยไปในอากาศ ท่าทาง

เพราะท่าทางสุดเซ็ก

่ใช่คนธรรมดา เขาเป็นทายาทหวัง ตระกูลดังที่ร่ำรวยจนเปรียบไม่ได้ เมื่อเทียบกับตนเอง เห้อ!! แม้จะบ้านเธอกับคนตรงหน้าจะอยู่ใกล้กัน ในขณะที่บ้านของดีแลนไม่ต่างอะไรกับปราสาท...บ้านของเธอ

งยหน้ามองพระจันทร์ และฝันลม

าทหลังนั้น จะทอดสายตามาที่ตนเ

ยะห่างของเธอกับดีแลน

คหรอก แต่ความจริงต่างหากล่ะ ที่ทำให้เธอต้องเจียมตน เขาคือเจ้าชาย

เธอมาทำงานที่

งดีแลนดึงเธอออก

พริบเปลือกตาปริบๆ จ้อง

ยมีสติ เธอจะเห็นว่า...ดีแลนสะดุ้ง! เ

ด้ยินหรือไงย

” หญิงสาวบ่นอุบ ก้มหน้าหลบตาเขาเหมือนเดิม เมื่อสายตาของ

ะยังยืนหันข้างให้เธอเสียด้วย เสียงถอ

ันมาสิ

น่ห์เหมือนผู้หญิงที่อยู่รอบตัวเขานี่ แต่เธอก็ไม่ได้เฉิ่มเชยจนน่ารังเกียจเหมือนกัน และนั่น อบเชยได้แต่แย้งในใจ เธอไม่กล้าพูดออกมาหรอก เธอก

าตัง’ เร

มากี่ปีแล้วนะ หล่อนโตขนาดกำลังจะเรียนต

ุตรสาวของท่าน มาทำงานที่ไม่ต่างอะไรกับสาวให้บริการ “เธอออกไปกับแขกด้วยหรือเปล่ายัยเด็กบ้า!” ดีแลนตะคอกถาม อารมณ์เดือดปุดๆ เหมือนนั่งอยู่กลางกองเพลิง เมื่อนึกขึ้นมาได้ ถึงคลับแห