ระทะมาให้น้องชายแล้ว ตอนนี้ปุณณพัฒน์ก็เริ่มไปเรียนภาษ

ี่ร้าน ปุณณิศาเลยได้รู้ว่ามารดาของตนเองเป็นหนี้เจ๊น้ำอยู่เกือบห้าหมื่นบาท

ได้เป็นหนี้มากมายขนาดนั้น ทั้งที่เธอก

รอจ

ว่าเราต้อง

ีบแพ็กขนมใส่ถุงดีกว่าไหม

ปุณถึงเมื

เรื่องอ

ยว่าจะหาเงินจำนวนมากขนาดนั้นมาใช้หนี้เจ๊น้ำได้ยังไง เพรา

ูก” คนปลอบก็เ

นเพราะแม่เอามาให้ปุณ

้ขายของที่หน้าโรงเรียน แล้วพอเปิดเทอมเงินมันก็เลยขาดมือ แม่คิดว

เสียใจที่ปุณทำให้แม่ลำบาก ต่อไ

่มันก็เหนื่อ

่นู่น ถึงน้องจะได้ทุนก็จริงปุณก็อยากให้เง

ูยังต้

อน้องเรียนจบ น้องมีงา

ม แม่ว่าเรามาช่วยกันทำของขายให้มากขึ้นดีไหม ตอน

ดูค่ะ ว่าร้านที่กัญญาท

ลูกแม่ว่า

ตัวรอดไ

งานอย่างอ

นผับคืนหนึ่งมันได้เยอะมากเลยนะคะ คืน

เราหาทางอื

ิดเทอมปุณจะเอาเงินที่ไหนเรียน ไหน

เงินเหลือเลย ถ้าจะไปยืมเจ๊น้ำอีก ชาต

นกลางคืนแบบนั้น ถ้าเกิดว่าเจ

าจ่ายเจ๊น้ำ แล้วยังต้องหาเงินซื้อของมาทำขนมพวกนี้ไปขายอีก ถ้าเราเอา

าจะดูแลตัวเองดีๆ และไ

เชื่อใจปุณนะคะ แล้วเรื่องนี้แม่ห้ามบ

ากับแม่แบบน

กับกัญญาดูนะคะ ถ้าเขา

นร้านหมูกระทะแน่ๆ ให้แม

ค์พอเลิกเดี๋ยวหนูติดรถเพื่อนมา

ป็นแม่ท

สุด แม่เลี้ยงเราสองคนมาอย่างดี

้างหนี้ให้ป

คือปุณกับปั้นต่างหากล่ะคะ เพราะแม่ทำดีที่สุ

ิก เพื่อเอาไปส่งที่ร้านกาแฟซึ่งตอนนี

ี่อาศัยอยู่กับยายที่

ียนต่อเพราะต้องออกมาช่วยทางบ้านหาเงิน นอกจากยายที่อายุมากแล้ว

มาก่อ

องชายไปไห

์พายายไป

ายเหรอ เป็นอะ

บได้ทุนไปเรียนญี่ปุ่นเหรอดีใจด้วยนะ น้องชายปุณนี่เก่

อกอีกหน่อยคงได้ทุน

้านเลย” กัญญาวีร์หัวเราะเพราะน้องชายของตนเองนั้น

รามีเรื่

จะเห็นเพื่อนคนนี้ยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ม

ญญาว่าที่ผับร

ลอดปุณจะมาท

้นี้เราต้อง

ลย ส่วนเรื่องเชียร์แขกเดี๋ยวเราช่วยสอนให้ สวยๆ อย

็ดีสิ เราอย

ยะแล้วมีแขกประจำปุณ

ากับเชียร์เคร

ถามแบ

างว่าที่ร้านมีบ

รใจ ถ้าใครจะออกไปต่อกับแข

ไปไหม เราขอโ

บ่อยหรอก ผิดห

กัญญาถูกบังค

่เรายอมออกไปต่อกับเขาเพราะคุยกันถูกคอ กะจะคบกันจริงจังด้วยแหละ แต

ะ สมัยนี้อยู่ที่

มันไม่โอเคเท่าไหร่ สุดท้ายก

ี่ผับออกไปกั

กับโซนเที่ยว เราไปทำงานโซนนักดื่ม

ช่ไหมที่เ

กรู้อะไรก็ถาม ถ

องร้าน

นทั้งหล่

ญญาอย่าบอกนะว่าแอบ

นกับตาว่าเขาห

หลายปีเพราะเจ้าขอ

ผับนะ เพื่อนเจ้าข