บทที่ 6 เปลี่ยนบรรยากาศ
ิง
ะไรไหมคะพอดีน้อย
มวันนี้ถึงมีแต่พวกพี่ชุดดำมายืนเฝ้าหน้าห้องเต็มไปหมด
กค่ะ พอดีคุณสิงห
กน้องมาเฝ้าฉ
ค ค่ะ ปร
รรหาคำด่าคำไหนมาด่าดีนี่เขากลัวฉันหนีขนาดนั
อยขอตัวออกไปจ่ายตลาดก่อน
ฟ้ามืดครึ้มเหมือนฝนจะ
คุณอ
รื่ิองพ่อที่พูดกับฉันเมื่อเช้าฉันกลับมาคิดดูอีกทีฉันคิ
ญาตให้เธอออกจากกรง
ากหมาคนนี้ชื่อว่าเมย์เป็
งห์จะเก็บเธอไว้
ถามฉ
จะให้ฉันไปถามถ้าไม่ใช่เธอ..ป
ากต่อคำไปมากกว่านี้เลยเลือกที่จะเดินหนีคุณเมย์ไปในครัว กะว่า
ก"ฉันยังคุยกับเธอยังเสร็จเธอไม่มีสิทธิ์เดินหนีฉั
อนคุย อิงฟ้าแนะนำให้
!!อะ
อบเดินขึ้นไปด้านบนทันที ขืนยืนอยู่
ูเถอะสักวันสิงห์จะเขี่ย
รุปคนบ้านนี้ม
งรถขับมาจอด
ยนั้นออกไปข้างนอกก็จะออกไปทั้งวันกว่าจะ
ปทั้งตัว ใบหน้าก็มีแต่บาดแผลเสื้อผ้าก็ขาดห
ันกลับบ้า
งจะขึ้นห้อง..แล้วนี่น
ันต้อง
อ้
ำ"พูดจบเขาก็ยื่นมือถือกับกระเป๋าสต
อีกใช่ไหม"ตั้งแต่ฉันมาอยู่ที่
้อ
จะไปเลือกถูก"ฉันเลือกชุดที่ใส่สบายๆ
มกับนายสิงห์นุงผ้าขนหนูผืนเดี
ียงหลงได้ไงก็นายสิงห์เดินมาอยู
มือปิดตาตัวเองไว้ ก็เพราะนายสิงห์ยังโป
กับเธอไม
เสร็จแล้วก็บอกฉันด้วย"ฉันพู
ับ
ฉันเข้าหาไปเขาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว จึ
ูรอยสักของเขาแล้วเอามือลูบที่รอยสักรูปปีกนกบนหน้า
้วมือมีแต่รอยสักรวมถึงใบหน้าของนายด้วย..นายคิด
ยกยิ้มที่มุมปากก่อนใบหน้าอั
_
่า
ดๆขัดๆด้วยเนี่ย!แล้วเป็นฉ
่าเธออ
ยนายด้วย"ฉันผลักเขา
ปทะเลาะกับใครที่ไหนมาล่ะ"ฉันถามเขา
ิบบุหรี่ขึ้นมาจุด ฉันมองควันสีเทาที่เขาพ
ฉันจะทำแผลให้"เขาทำต
กล้ขนาดนั้นก็ได
ย่างเดียวนายนั้นขยับหน้าเข้ามาใกล้กว
่นา
ูดพลางกระตุกยิ้มมุมปากมองแค่ตาฉันก็รู้ว่านาย
คิดลามกขอ
ธอรู้เหรอฉ
้แค่เรื่องนั้นเป
เธอพูด ฉันคิดไ
ตัวมาฉันเรื่อยๆจนฉ
จะทำ
งให้
ก็ไม่มีเรื่องไหนแล้วที่เขาจะทำ...ไม่นานมือหนาท
ย่างรวดเร็ว เขาทั้งดูดทั้งกัดริมฝีปากฉันแรงแรงฉันพยายามใช้มือผลักตัว
ก เสียงเ
มม์
อยจนกระทั่งเสียงเคาะประต
ก~ก
าผลัดจูบออก
์ครับ มีคน
ใ
ับว่าที่ภรรยาของเขามาขอพบค
ะ คนกำลังจะเย..กั
ได้ยินคำพูดนั้น กล้าพูดออก
ง"เขายกยิ้มมุมปากก่อนเดินออกจากห้องฉันคิดว่าเขาหมกมุ่นกับพวกเ
วลงนอนอีกครั้ง มันจะมีทางไหนบ้
ก!!"สิงห์ถามลูกน้อ
ากัวร์ครับ ตอนนี้รอ
ยหนุ่มกำลังนั่งรอเขาอยู่ เขาก็จำได้ทันทีว่านั่นคือเจคอบลูกช
าตรงข้าม ก่อนปลายตามองหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกายเจคอบมีหน้
มเอง อาทิตย์หน้าเราสองคนจะแต่งงานกัน ผมเล
้มมุมปากทันทีเมื่อได้ยินเสียงเรียบนิ่ง
์ เรียกกูเฮ
อ
ามึงเป็นไ
ียสิงห์ล่ะช่วงนี้ผมไม่
ื่อไม่มีอะไรเด็
่าเฮียต้องห
้ำแตกแล้วแยกทางแค่นั้นก็คือจบ"เจคอบย
อีก2วันข้างหน้า สินค้าที่ก
ค้าทั้งหมดจะส่งไปที
อ
เฮียแล้ว ผมกับเ
ลายตามองนารินเดินผ่านเข้าไ
ว้างใส่นาริน แต่ทว่า นารินรู้ทันจึงได้ชักปืนขึ้นยิงใ
ล่นอะไรของเฮียวะ
ค่ทด
เล่นอะไรไม่รู้เรื่องเดี๋ย
ือลูกสะใภ้ของแ
!ฝีมือใช้ได้นิ่
่าน่ะ หึ!แต่ดันพลาดยิงแจกันซะงั
เดี๋ยวต้องไปแจก
่ะ"นารินหันมายกยิ้มให้สิงห์อีกครั้งก่อนเดินออ
อคนนี้จะไม่
มที่เห็นเหตุ
จะมีอะไรมากก
งียบคิดตามคำพู
ที่แตกกระจา
ช่ไหม"สิงห์ถามเ
นๆผมได้เคลีย
องหวานต่อ"เมื่อจบบทสนทนาสิงห์ก็รี
ร็
ด ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหน ร
บนอนเก
อะไรของนาย
าเธอควรจะนอ
ลุกขึ้นไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเดินไปห้องน้ำ
าทำไม ออกไป
ในเมื่อฉันก็จะอ
ายเพิ
แล้วก็เดิน
นะ"เเต่ดูเหมือนฉันนี่ล่ะ
นบรรยากาศดูไหม
_
