ขอตัวกลับเรือนของข้าเสียที” น้ำเสียงหวานของ

ากเรือนพร้อมกับสาวใช้ทั้งสองที่อ

ลิ่วอี้หยาไม่เอาความกับเจ้า แต่ข้าไม่ยอมจะให้เจ้าอยู่กับท่านพี่ไปตลอดรอดฝั่ง” นางชี้นิ้วมาที่เฟ

สะอึกสะอื้นร่ำไห้ออกมา อย่างไม่ห่วง

ที่ข้าน้อยดูแลท่านไม่ดี” สาวใช้ทั้งสองนั่งลงคุกเ

งบนพื้น ทำให้นางคิดถึงซีรีส์ที่นางได้ชม ทำไมสาวใช้หรือบ่าวไพร่ต้องมารับผิดชอบแท

องว่าเป็นคนผิด เฟยฮวาคิดได้ดังนั้นจึงลุกออกจากเก้าอี้ พร้อมก

ล้ว ส่วนของที่นำมาเอาวางไว้บนโต๊ะ เดี๋ยวฉันจะจัดการเอง” นางว่า

้ นายหญิงอย่าเอามือสะอาด ๆ แตะต้องพวกเราเลยเจ้าค่

ไม่จำเป็น ถ้าไม่มีอะไรแล้วไปพักผ่อนเถอะ ฉันดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องเป

าคะ” สาวใช้ผู้นี้ มีนามว่า ไป๋ฟู่ นางเป็นสาวใช้ในจวนมาหลายปี

ก็จากไป หากทว่านางกลับนำใบหน้าฟุบลงบนโต๊ะไม้

ที่เขายังต้องพูดคุยและปรึกษาราชการบ้านเมือ

าด นางมิใช่คนในเมืองนี้ หากว่าลูกบอกท่านพ่อว่า ลูกจะแต่งตั้งนางให้เป็นภรรยาเอกของลูก ท่านพ่

้หัวนอนปลายเท้าหรือแม้แต่สกุลของนางว่ามาจากที่ใด เป็นบุตรีของขุนนางท่านใด หรือเจ้าไม่กลัวว่านางอาจจะเป็นผู้ร้ายที่แ

่เพิ่งเจอกันไม่ทันข้ามวันก็จะแต

ัยหนึ่งเรียกว่า ต้าเจียงจวิน เพราะเลี่ยงหรงทำความดีความชอบไว้มาก ทั้งออกรบค

เขากล่าวอย่างมั่นใจว่านางไม่ใช่คนแบบนั้น “ท่านพ่อ ลูกขอโอกาสให้นางได้อยู่ในจ

รจะมีหลานให้ข้ากับท่านแม่ของเจ้าได้เชยชมเสียที”

ณ ฝ่ามือกำเข้าหากัน จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นมา “ถ้าเช่นนั้นแล้ว ลูกขอไปหานางก่อน

ฉีกยิ้มออกมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เพราะบุตรชายของเขาไม่เคยมีสีหน้าที่ดีใจและมีความ