img ตำหนักรัก ฮ่องเต้อำมหิต  /  บทที่ 8 ตอนที่ 8 ภาพอดีต | 17.39%
ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 8 ตอนที่ 8 ภาพอดีต

จำนวนคำ:4278    |    อัปเดตเมื่อ:08/10/2023

ณ์เมื่อ

เสด็จประพาสในการล่าสัตว์กับพระบิดารวมไปถึงบรรดาเชื้อพระวงศ์ชายองค์อ

ที่เฝ้าคอยอารักขา แต่แล้วองครักษ์ที่ติดตามเสด็จมาโดยตลอดกลับทรยศบังคับม้าที่

นรกที่ไม่เคยมีผู้ใดรอดชีวิต ม้าตัวมหึมาร่วงลงไปในหุบเหวอย

งใจเย็นจนแน่ใจว่ารัชทายาทแห่งต้าโจวฝังร่างลงสู่ก้นเหวลึกอย่างแน่นอนก่อนจะรีบทำให้ตัวเองได้รับบา

เพื่อให้แนบเนียนไม่มีผู้ใดจับได้ว่ารัชทายาทแห่งต้าโจวแท้จริงแล้วถูกลอบปลง

งฟ้าเบื้องบนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะแ

ว์ของฮ่องเต้ต้าโจวให้ล่วงรู้ ก่อนจะสกัดจุดของตัวเองให้หมดสต

ณะเด

ร้จุดหมายและน่าหวาดหวั่นอย่างยิ่งยวด วรยุทธ์ของพระองค์ในเวลานั้นยังไม่แข็งแกร่งเท่าใดนักแต่ก็สามารถใช้กำลังภายในซั

เข้ารัดร่างของโจวหยางเย่วเอาไว้อย่างรวดเร็ว ทำให้ร่างที่กำล

าทึบปกคลุมไปทั่วบริเวณ แรงโหนของรัชทายาทเพื่อใช้เถาวัลย์พันเอาไว

ปกับแนวหินผาพร้อมพระเศียรก

จนทำให้องค์ชายรัชทายาทจนพระเศียรแตกสลบเหมือดไปทันที เป็นเหตุให้ร่า

้รับบาดเจ็บดังกล่าวทำให้โจวหยางเย่วไม่ได้สติติดต่อกันถึงสาม

การณ์ตั้งแต่ต้นจนจบว่าพะรองค์ถูกกระทำอย่างไรบ้าง ร่างของโจวหยางเย่

ารักษาที่หอดวงดาวของเรา”เสียงของเด็กหญิงวัยสิบเอ็ดปีบอกกับบรรดาผู้ติด

รรดาผู้ติดตามขานร

นตรงเข้าไปหาเด็กหนุ่มที่กำลังหมดสติอยู่ในเวลานั้น และช่วยกันนำมาที่หอดวงดาวที่อยู่บนเทือกเขาต

วันต

าขยับขึ้นลงก่อนจะร่อนมาเกาะระเบียงห้องของเจ้าสำนักดวงดาว พร้อมสา

”เว่ยหลินหลางยืนพึมพำพลางเอื้อมมือแกะกลักไม้ออกจาก

เนื้อหาภายในนั้นอย่างรวดเร็ว ปกติแล้วจะมีสาสน์ส่งมาจากจวนราชครูอยู่เป็นป

เหตุเพราะนางมีดวงชะตาเกิดมาเพื่อทำลายบัลลังก์หงส์ของแผ่นดินต้าโจว และเพื่อรักษาช

ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความดีใจอ

่วงหล่นจากมือของนางลงสู่ก้นเหวลึก ริมฝีปากอวบอิ่

ข้ากำลังมาที่นี่! เป็นความจริงหรือนี่! ความจริงที่ข้าไม่ไ

ดขีดที่จะได้พานพบบิดาและน้องเป็นครั้งแรกท่ามกลางขุนเขาสู

จอย่างล้นเหลือก่อนจะนึกถึงใ

แล้วข้าต้องรีบไปจัดเตรียมการรักษาให้หลิงเอ๋อล่วงหน้าคาดว่าอีกไม่เกินสิบวันท่านพ่อกับหลิงเอ๋อก็จะถึงหอดวง

อหลายวันก่อนตอนนี้ฟื้นแล้วนะ”ผู้คุ

อย่างเต็มที่จะเป็นสาวงามที่หาตัวได้ยากเสียยิ่งกว่าอะไรในภายภาคหน้า ดวงตากล

้นตัวได้เร็ว แต่กว่าจะลุกเดินได้อย่างคล่องแคล่วก็จะต้องใช้เวลาหน่อย ข้านึกว่าจะสลบนานกว่านี้ แต่นี่อะไรแค่สามวันก็ฟื้นขึ้นมาแล้ว เออ..แ

ย็บด้วยที่เจ้าใช้ด้ายกับเข็มเย็บแผลกว้างขนาดนั้นเข้าหากันไม่น่าเชื่อเลยว่

เด็กสาวตัวน้อยยิ้มแก้มแท

พานพบในช่วงเวลานี้ได้ ต่อไปพวกเราจะขึ้นไปอยู่บนท้องฟ้าโดยมีนกเหล็กใช้เป็นพาหนะนำพาพวกเราเดินทางไปจนถึงที่หมาย ใช้เวลาเพียงชั่วอึดใจแต

็พลอยตื่นเต้นไปด้วย

่ดินแดนก่อนกาลอย่างนั้นสิ จึงได้ก

แก้มสีชมพูส่ายไปมาติดต่

เวลานี้ถือว่าเงียบสงบและมีความสุขที่สุดแล้ว สิ่งที่ข้าอยากเรียนรู้ก็มีเพียงการแพทย์ และความเจริญของบ้านเมืองที่แตกต่างจากช่วงเวลานี้ของพวกเรามากและรวมไปถึงสิ

ีกรอบ ถ้าอาการไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงก็ค่อยให้ลงจากเขาของเราไปอยู่นานกว่านี้ไม่ได้”เว่ยหลินหลา

งห

นห้อ

ียงชั่วครู่ช่วงย่ำรุ่ง ซึ่งรัชทายาทแห่งต้าโจวหมดสติไปถึงสามวันสามคืนเต็มๆ ดวงตาที่เต็มไปด้วยความพร่ามัวเริ่มเปิดขึ้นอย่างช้าๆ ก่อนจะเห็นร่างบอบบ

.ใคร”รัชทายาทแห่งต้าโจวรับส

านางอยู่หลายปีกำลังมองตรงมาที่นางด้วยความแป

าการอีกครั้งก็จะล่วงรู้ว่าสุขภาพของท่านมีอะไรที่น่าเป็นห่วงหรือไม่”

ภาพเหตุการณ์ในอนาคตปรากฏขึ้นมาโดยพลัน ทั้งที่ก่อนหน้านี้นางเคยสัม

งกำลังยืนอยู่บนหอคอยดวงดาวพร้อมเสียงคร่ำครวญด้

ี่กำลังหลับใหลเช่นนั้น ในเมื่อข้ารักษาอาการหอบหืดของนางหายไปจนหมดสิ้นแล้ว วิชาแพทย์ของข้าไม่มีทางที่จะร

ราะมีผู้ต้องการทำให้นางตายโดยไร้สิ้นความสงสัยประเด็นนี

อนางล่วงรู้แล้วว่าการตายของน้องสาวในครั้งนี้นอกจากนางจะหมดอายุขัยลงแล้ว แต่สาเหตุการตาย

งสุดก็คือน่าสงสัยมากที่สุด และไม่น่าจะเป็นผู้ใดไปไม่ได้หากไม่ใช่สกุลหวังและสกุลเหยียน สองสกุลนี้ได้เป็นแค่ชายาร

้าจะต้องพลิกผันไปทันทีนอกเสียจากสวรรค์จะอนุญาตให้ก้าวออกไป ต้องรอจนกว่าอายุจะครบ 20 ปี จ

าเลือนหายไปทันทีพร้อมอากา

นางกล่าวได้

ึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว ดวงตากลมโตจ

ผู้หญิงตัวเล็กๆ ตรงพระพักตร์คือหมอรักษาพระอาการบาดเจ็บของ

ไรอย่างนั้นเหรอ ในวันข้างหน้าข้าจะแทนคุณเจ้าอ

้นได้ยินเช่นนั้น ดวงตายังคงจับจ้องหน

กไม่เกิน 15 วันก็จะสามารถลุกขึ้นเดินไปมาได้แล้ว แต่ยังหักโหมไม่ได้ข้าดามเฝือกอ่อนให้กับท่านเอาไว้แล้ว และไม่ต้องไปแตะต้องมันจนกว่าจะครบหกสิบวันหลังจา

กับทุกคนที่อยู่ในเวลาน

ัชทายทรูปงามร้องเรียกตามหลังก่อ

ม่เคยผิดพลาดแม้แต่ครั้งเดียว อีกไม่นานก็กลับบ้านได้แล้วเดี๋ยวถึงวันนั้นเมื่อไรพวกข้าจะพ

เหลือบสายตามองไปทางประตูทางเข้าของ

นเหรอจะเป็นไปได้อย่างไรกันที่นางเกิดมาไร้สิ้นทั้งแซ่และนามกล่า

ไร้สิ้นญาติมิตรและวงศ์วานเพราะหากจะกล่าวกันตามจริงแล้ว ท่านหมอเป็นถึงบุตรีของราชครูเ

หนุ่มรำพึงเสียงเบาก่อนจ

อย่างนั้นหรือขอรั

าไปมาเป็นสัญญาณป

ชครู พูดไปเจ้าก็ไม่รู้จักหรอกรีบพักผ่อนเสียเถอะ วันหลังข้าจะมาเยี่ยมอีก”ท่านลุงหกตัด

ีตำแหน่งราชครูรวมอยู่ในนั้นด้วย”รัชทายาทหนุ่มรับสั่งพึมพำก่อนจะ

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY