ุณอยู่กับ

ตอนนี้ตะวันมีธุระด่วนต

อง ในใจของเธอเต้นรัว เมื่อนึกได้ว่า

อกว่าเป็นคนในครอบครัว บางครั้งก็บอกว่าเป็นน้องสาว แต่ฉันยังจำเสีย

น่ใจแล้วว่า

เพราะเธอเชื่อใจตะวันมาก เธอกับเขาคบกันมานานถึ

ากๆ นลินจับสร้อยคอที่สวมใส่แล้วก็เผลอยิ้มออกมาเมื่อคิดถึงเด็กชายที่เธอเคยเจอในวัยเด็ก เขาคนนั้นที่ช่วยพาเธอกลับบ้านแถมยังมอบสร้อยคอเส้นนี้ใ

จากหน้าต่างเพื่อที่จะออก

ะพวกเรากลั

อะมืดแล้ว เ

งปิดร้านยาจนเกือบจะเสร็จแล้วก็ได้ยินเสี

ซื้อยาหรื

ั้งแล้วเปิดลิ้นชักเพื่อหยิบปืนสั้นออกมา เธอแง้มเปิดม่านเล็กน้อยและแอบซ่อนอยู่

องกา

กของชายที่ประคองคนเจ็บในระยะใกล้ ถ้า

งชายที่บาดเจ็บพูดออกมา

ันเป็

กปืนเล็งไปที่เขาทันทีเมื่อเห็นประกายอำมหิตจากเขา

องภพพอดีว่าเขาบาดเจ็บ คุณพอจะช่วยทำแผล

ันคิดว่าคุณพาเจ้านายของคุ

ออยากจะรักษาคนไข้ที่นี่เ

ร้จรรย

ำให้นลินขมวดคิ้วบางของ

ำงานของฉัน อีกอย่างฉันก

ื่อเธอมองเห็นหยดเลือดบนพื้นทียังคงไหลไม่หยุดในใจของเธอก็ถูกกระต

ี่อื่นกันฉันไม่ชอบ

ายใจหนักๆเมื่อเห็นว่าคุณยังคงแข็งกร้าว

เด็ดเดี่ยวด้วยความ

หยุดพวกเราไว้ทำไ

ยนใจแล้ว เ

เดินเข้าไปในร้านก่อนเพ

ึ้นบนเตี

องก้องภพพยุงเขาขึ้นไปบนเตียงเ

บิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นบาดแผลท

บาลเถอะ คุณบา

ดเจ็บจากไซต์ก่อสร้าง ถ้าหากมีข่าวเล็ดลอดออกไปว่ามีอุบัติเ

จำเป็นของพวกเขา เพราะคนที่รอช่องโห

วามสูญเสียที่ไม่มาก คุ

ไม่ไปนั่นก็เพราะไม่อยากไป เธอมีแค่หน้าที่ทำแผลก็

ชีวิตตัว

้าเรื่อง คนที่ชอบแส่เรื่องของคนอื

กมาทำให้นลินปากกระตุก ตกลง

นวอนเพื่อที่จะทำแผลให้กับคุณอย่างนั้นแ

ไม่ทำ ยัยห

ะเผาก็คือคุณพร้อมกับ

ต้เขาอย่างไม่มีแผ่ว แถมวินาทีที่สบตากันครั้งแรกเธอยั

เพราะใบหน้าที่ซีดเซียวเหมือนกับจะตายข

ล้ๆ ความงดงามที่ลงตัวของเธอทำให้ยากจะละสายตาจริงๆ ข

นี่ มีโรงพยาบ

วหันมาสบตากับเขา “ คุณก็แค่คนที่ผ่าน

คนที่อันตรายอย่างเขา เธอไม่ช

ี่จะให้ใครรู้ว่าตัวเองมีความสามรถไม่

ญ่มาก แม้แต่เหรียญเดี

สงสารเลยสักนิดเธอลองไปนั่งที่หน้าร้านด

ที่ขมับเมื่อถูกกำปั้นเล็กต่อยลง

มารับจ๊อบเสริมเพื่อหาเงินเรียนชั่วคราวค่ะ ถ้าแผ

องเธอมากขึ้นเล็กน้อย คนอะไรจิกกัดคนเก่งยิ่