พรของข้าสุกแล

ีกบ้างนะเจ้าค่ะ ข้ายังไม่เค

พรของข้ายังไม่ทันได้ออกจากเตาเจ้

าคะ เสี่ยวชิงเลยต้องอาศัยคว

ความไร้ยางอายเมื

องนี้นิสัยของเสี่ยชิงก็

้เป็นขอ

นกป้อนใส่ปากเฟ

ู ท่านแ

งเฟยเจิน เพราะฉะนั้นเฟยเจินจะต้องได้กินก่อนเป

้ออ้างซักที ถึงไม่ใช่นกของคุณชายค

มื่อนึกได้ว่าเดี๋ยวนี้อะไรๆคุณห

ไปสิ ปีกอีกข

รักท่านที่สุ

เด็กขี

ล้วก็ได้แต่ยิ้ม เขามองดูปีกน

พรก็สะดุ้งจนตัวโยน เมื่อจู่ๆก็หันมาเห

าตากสมุนไพรซักครู่ อีกหน่อยข

ินผ่านตลาดพอดีเลย

กผมออกมาจากอกเสื

มหรื

ก คงจะแ

าเถอะข้าจะ

อื

ียนด้วยความทะนุถนอม ‘ ปิ่นงามย่อมคู

ต้องมือสั่นด้วย เจ้าพึ่งเคยปักป

มื่อเห็นว่ามือของเฟยเจินสั่นอย่างเห็นได้ชั

งามหญิงสาวในเป่ยหมางคงเ

จินนี่

เจินด้วยความหงุดหงิด เหมือน

่น้อยกว่าคนทั่วไปเดี๋

~เจ้ากล้าล

้อย เมื่อปักปิ่นแล้วเ

างมองไปก็เห็นเพียงข้าเท่านั้นท

้างามที่สุด

เจ้าช่างยอ

คภูมิใจเมื่อเฟยเจินสามารถมองออกถึงคว

เจินก็อยู่ด้วยกันตัวติดกันทุก

มื่อไม่รู้ว่าฐานะที่แท้จร

ัก เมื่อดูจากฐานะแล้วก็คงจะเป็นลูกสาวของนางท

างเ

าค่ะท

นะที่แท้จริงของเขาหร

อยากถามด้วย เพราะถึงยังไงตอน

าเป็นเพื่อน ไม

าท่านแม่อย่าได้กังวลเรื่องของเขาเลยนะเจ้าค่ะ

ื่อไม่รู้ฐานะที่แท้จริงของเขา

่ต้องเสียใ

วตาที่สุกใสของฟางเซียน