ตไม่เห

เรียน แต่เมื่อกลับไปบ้านแม่ก็บ่นเรื่องน้องต้องใช้เงินเรียนพิเศษแม้จะมีทุนการศึกษาเข้ามา ลำพังเงินเดือนแม่บ้านโรงแรมก็ไม่พอใช้จ่าย แม่

นวันไปเธอก็ดีใจที่มีเงินเก็บ ทว่าเงินก็ค่อยๆ ร่อยหรอลง ค่าจ้างจากแม่ก็ไม่ได้ เธอเพิ่งรู้ว่าเธอต้องทำงานส่งน้องสาวที่สอบติดหมอ แม่ขอร้องอีกครั

อก็ไม่อยากไป ที่นี่ก็อยากออกไป ทำไมเธอถึงอ่อนแอเพียงนี้ ทำไมวันนั้นถ

อยู่ งานในสวน

้าขึ้น อยากเดินหนีคนที่มีส่วนให้เธอเป็นอ

ิบกาแฟมองคนใบหน้า

รอย่างชำนาญ อดทึ่งไม่ได้ที่เธอปรับตัวได้เร็วไม่ว่ากับเรื่องไหนๆ ชายหนุ่มเดินเข้าบ้าน เขาจะ

บ้าฃ ว่าแต่คนสวนผู้ชายไม่มีหร

ไกรตัวหญ้าและยิ้มให้คนที่หน้าบึ้งเสมอ เขาเดินไปใกล้ มองคนทั้งสอง ทว่าเห็นเธอยิ้มแย้มเม

ียหน่อย กลับไม่อยากไป โทรให้ผ

าอย่างที่น้องสาวว่า เขาลากเท้าไปด้านหลั

ทำให้หลานชายต้องกลายเป็นเจ้าชายนิ

ลนั่นหรือไง ทำให้หลานต้

่นก็ชอบดักรอ ทำตาหวานใส่พี่คชา ควีนว่าไล่ๆ ไปเถอะค่ะ น่ารังเกีย

้อมองเหมือนที่ตนทำ คีตะครา

หนตอนแรกสะใจที่ไ

ตอนนั้นรู้ว่า เอาผิดมันไม่ได้จึงคิดว่าสู้พามาฆ่าให้ตาย

คีตะครามกอดน้องสาว คิดถึงพี่สาวที่

ลานให้ดี สุดท้

้ง เขาถึงจะให้

ไห้เลย ว่าแต่ไม่ไปเรียนแล้วหร

นั่นตรอมใจ หรือไม่ก็ออกไปจากที่นี่แบบเจ็บปวด พี่ทำซะทีสิคะ มันล่อห

้จากไป คีตะครามมองร่างบอบบางที่กำล

ที่รู้จัก เป็นคนใจแข็งมาก วิธีที

ญิงแ