ดกระเป๋าไว้

้องสาว... “งั้นเดี๋ยวพี่กลับห้องไปนอนแล้วนะจ๊ะส่

งดีอกดีใจวันนี้เป็นวันที่สาวน้อยรู้

ที่ท่านเดินทางไปหานายทุนที่เชียงใหม่และถือโอกาสไปสำรวจโรงงานผลิตลำใ

นหรือยังคะ” หญิงสาว

ยๆ เรื่องหาทุนอยู่น่ะลูก” เสียงบิดาหล่อนค่อนข้างเศร้าหมองแม้จับได้ว่าอย

็ช่วยอีกเเรงอยู่” หญิงสาวน้ำตาคลอขึ้น

ดวงตาที่ไหลมาหนึ่งหยดจากดวงตาของราชาวดี... หล่อนกลั้นสะอื้นเอาไว้... “พ่อขาพ่อสัญญาแล้วนะคะว่าเราจะสู้ไปด้วย

เต่เราจะไม่ลำบากใจทางออกของเรามีอีกหลายทางพ่อแค่เลือกทางที่เราจะลำบ

...” หลังจากที่ขาดทุนมาสองสามปีจนต้องกู้หนี้ยืมสินมากมายมาโปะราชาวดีเข้ามาดูแลเรื่องการบริหารจัดการแล้วระบบการเงินดีขึ้นจนภาวะขา

ล่ะสินะ... พ่อจะรีบรวบรวมเงินให้ได้... แ

องบินมาแล้วเอาให้น้อ

นี่น้องไปเท

้องนะคะเพราะว่าน้องเปลี่ยนเครื่องที่ฮ่องกงยัยสองอ้อนให้ไปเที่ยวด้วยเลยตั้งใจจะบินไปสองสามวันด้วยค่ะถ้ามีงานที่ฮ่องกงจะได้ไ

เปล่าได้แต่แบ่งรับ

กับพ่อแล้วก็ถือโอกาสไปเที่ยวกับน้องด้วยสักสองสามวันก็แล้วกัน... พรรคพวกที่ฮ่องกงบอกออกบ่อยว่าที่ท่องเที่ยวร้านรวงใ

้องดีใจมากแน่ๆ เดี๋ยวหนึ่งอุบไว้ดีกว่าค่ะไ

ที่ฮ่องกงพ่อจะให้นิติบุคคลที่ดูแลอยู่ให้คนไปทำความสะอาดใ

แน่นอน” บิดาหล

อยากไปจัดกระเป๋าเตรียมไว้เ

าพตัวเองด้

นะคะอย่ามัวแต่โหมงานมากนั

นและน้องๆ รวมทั้งท่านไม่ได้ดูเครียดมากๆ เหมือนทุกครั้ง... หล่อนพอจะอนุ

่างนั้นจริงๆ