้ข้าพักที

สามารถกินดื่มหลับนอนได้อ

้มอย่างเ

ให้รู้สึกชอบกลนัก แต่ก็มิได้เอ่ยปากถามออกไป เพราะตอ

ด บ่าวรับใช้ที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้อ

อายุราว ๆ 35 หนาว ใบหน้าแต่งเติมสีชาดอย่างจัดจ้าน ย

าวนี้เจ้าได้สินค้าชั้น

าคู่ค้าอันคุ้นเคยเดินเข้ามา เขาจับจ้องบุ

เมืองหลวงคราวนี้ข้าได้หยก

ห์ผู้นั้นกล่าวอย่างนอ

งแล้วพยักหน้า “เป็นหยกชั้นดีจริง

ันตำล

ิ้วขึ้น ยิ

้าไม่คิดว่าแพงไปหน่อยเหรอ อีกอย่างดูท่าเจ้าหยกชิ้นนี้

งเงียบมานาน เมื่อได้ยินเ

าอะไร ใครคือหยก

่มน้อยที่เพิ่งจะแตกหน่อ

้มน้อย ๆ เห็นฟันสีขาวเล่มเล็กราง

กข้ามาขายที

กราดอย่างลืมตัว เขาลืมไปแล้วว่าตนเองไม่ได้อยู่ในวั

าชดใช้ค่ารถม้า

ตอบอย่า

าเดินทาง ข้

จื่ออิงล้วง

วส่งสัญญาณให้เพื่อน

ึบ

่เอาห่อผ้า

ชากห่อผ้าคืนจากพ่อค้าหน้าเหี้ยม

อ๊

อก้นกระแทกพื้นอย

ก็จะเอา ตัวเจ้า...

สียงหัวเราะออก

ูกเต่

ื้นหมายจะพุ่งเข้าชกหน้าพ่อค้าเจ้าเล่ห์ แต่กลับถ

้องสูงรึ ข้าจะฟ้องเสด็จพ่อให

“ฮ่า ๆ กลัวจนเสียสติไปแล้วรึ

่แหละองค์ช

อิงตวาดกลับไม่ย

ค์ชาย ข้าก็เป็

อย่างไม่เชื่อค

ค่า” เซียวเย่ว์เอ่ยเสียงเนิบนาบ “ตกลงหนุ่ม

ุรุษใบหน้างดงามราวกับเทพเซียน อีกทั้ง ผิวพรรณย

่ามือไปมาอ

ลว ข้าไม่ขา

ะ อีกทั้งยังดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้นจ

ว้คงก่อปัญหากวนใจข้ามากเช่นกั

อนายโลมย

เจ้าหนุ่มน้อยนี่ที่เขาได้มาคงจะมีไม่น้อยก็

กล

วหนุ่มน้อยผู้นี้

ปสั่งชายฉกรรจ์

้พวกสารเลว บังอาจจับข้าร

ถูกบุรุษร่างยักษ์ห

........

แผ่นพสุธา บุรุษอาจองสองคนคว

กับเทพสงครามลงมาจุติ ใบหน้าหล่อเข้มประดุจรูป

ปร่างเล็กกว่าอีกคน แต่งามสง่าไม

เด็กรับใช้ของหอนายโลมก็วิ่งมารับเชือกม

เป็นสวรรค์ของเหล่าทหารชายแด

เซี่ยฉือขมวดเข้าห

าชายชาติทหารเฉกเช่นพวกเราได้เยี่ยงไร ต้องบุรุษด

แบบทหาร แต่แต่งกายเฉกเช่นคุณชายน้อยตระกูลเศรษฐี สวมอาภรณ์สีฟ้าขาวผ้าฝ้าย

อ

ฉือทำเสียงร