ากบ้านแล้วมองจากประตูบ้านหลังแรกซึ่งอยู่ห่างมาเล็กน้อยเมื่อไม่ได้สังเกตจึงไม่ระบุได้ว่าเดินออกจากบ้านหลังใดกันแน่ ดังนั้นเหตุการณ์ต่างๆ รวมทั้งการอ่านแชตของด

่” ไฟโกรธาทำให้ภาวันเลิกสนใจดาวเรือง แต่หันไ

นมาทำไม” เมื่อเห็นว่าภาวันมองตามใครและถลาเข้าไปห

ยๆ ออกมาจากบ้านหลังเล็กของสาวในยามเช้

วงตาของเขาจะเบิกกว้างเมื่อเห็นหน้าดาวเรือง

าเพิ่งผละออกมาล่ะเป็นใคร ตกลงเม

งงานกับกู มึงอยากตายใช่ไหม” ภาวันจ่อปืนใส่คนที่ยืนย่นคิ้วอยู่ตรงหน้า สาวสวยผู้เข้าใจความใ

ถอยไป พี่

ั้นเกิดขึ้นอย่างที่พี่เข้าใจ ดาวเรืองอธิบายได้” ดาวเรืองพยายามอธิบายไปสลับกับก

คือเธอจะต้องปกป้องเขาไม่ให้ตายเพราะน้ำมือของคู่หมั้น แม้ว่าเขาจะบอกให้เ

็นเขากับภรรยายืนทำหน้าตกอกตกใจอยู่ แต่กระนั้นปืนในมือภาวันก็ยังไม่วางลง แม้ว่าใครจะพยายามเจรจาอะไรสักเท่าใดก็ตา

งต้องการพักผ่อนต่อ เธอดึงผ้าห่มหนามาปิดหูแล้วเสียงก็ยังดังเข้าโสตประสาทอยู่ เสียงครวญครางดังขึ

ขืนก็ตามที เฟื่องฟ้าคิดสะระตะแข่งกับความง่วงของตนเอง แล้วเธอก็เบิกตาโพลงเหมือนโดนกระชากวิญญาณออกจากห้

่าเปลือยมีเสื้อผ้าปิดคลุมแค่ไม่กี่ชิ้นของตน เสื้อผ้าของเธอโดนฉีกทึ้งจากร่าง การที่รู้จักร่างกายมนุษย์ได

เปื้อนเลือดหย่อมเล็กๆ บนเตียงแล้วยิ่งสะท้อนสะท้านใ

สนิทตกอยู่ข้างเตียง เฟื่องฟ้าพยายามขยับไปจับมันมาเปิดด

งหล่นจากกระเป๋า สายตามัวๆ ของเฟื่องฟ้าเหลือบมอง มือสั่

์ อาช

ิศวกรที่ปรึกษา บริษั

มือขาวซีดเปิดกระเป๋าสตางค์ออกมาดูเพื่อ

แข็งดวงตาคมวับในรูปนั้นทำให้กระเป๋าสตางค์แทบหล่นจากมือ

แน่ เฟื่องฟ้าตั้งสติ รีบสวมเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วพยายามลืมความรู้สึกเจ็บปวดในส่วนที่ล้ำลึกของร่างกา

สียงคนพูดกันยังได้ยินชัดเจนอยู่จากต้นทางของการทุ่มเ

าฟัดมาอย่างนั้น แต่ช่างเถ

นเพราะเจ้าตัวนั้นเป็นคนดูแลตัวเองเป็นอย่างดี แต่ก็นั่นล่ะ ไม่มีใครสนใจเฟื่องฟ้าน

่หมั้นของดาวเรืองถูกลงชี้ตรงไปที่อาชว์ โดยมีดาวเรืองคอ