ั้นตกต

พลางพูดขึ้นว่า “ฉันมาเพื่อคื

ิงยื่นมือ

“ลำบากคุณแย่เลย” หลังจากพูดจบ เขาก็เดินตรง

ีบเดินตามเขาไปพลางพูดขึ้นมาว่า “ทน

ะตูลิฟต์ก็เปิดออก เวินหมั้นจึ

งเหลือบมอง

้ากระจกพลางพูดขึ้นมาอย่างใจเ

ของเวินหมั

ิงจะรู้เกี่ยวกับเรื่อ

ว่า “กู้ฉางชิงได

่อน ๆ ว่า “เขาไม่ได้มีสิทธิ์อะไรมากขนาดนั้นหรอก！ คุณเวิน

่างดี ถ้าเธอต้องการที่จะมีความสัมพันธ์กับเขา เขา

กลำบากอย

งไม่ได้บัง

ึงขั้นที่จะทำให้เขายกเว้นให้เธอได้ อีกอย่างนี่มันก็กลา

ๆ ได้ไม่กี่ประโยค ลิฟต์

้น แต่ความสำรวมที่สั่งสมมานานหลายปีของเธอทำให้เธอไม่ได้แสดงกิริยาอะไร

ยู่ให้เลขาพร้อมกับออกคำส

ก็ออกไปอ

ก็พูดกับเวินหมั้นออกมาอย่างไม่ตั้งใจว่า “คุณไปหาทนายความคนอื

บ เขาก็เดิน

าเขาเป็นคนจอมปลอม

..

ปฏิเสธ เธอจึงพยายามทำทุกวิถี

เอาแต่บ่นไม่หยุด เวินหมั้นจึงรู้สึกกดดันอย่างมาก เธอจึงนัด

เธอแต่งงานด้วยเป็นลูกคนรวยในเมืองบีคนหนึ่

ให้ไป๋เวยช่วยเ

แฟแห่งหนึ่ง แล้วเวินหมั้

ามโกรธออกไปแล้ว เธอก็กลอกตาแล้วพูดว่า “คืนนั้นเ

้าแดงก่ำ มื

่สุดยอดจริง ๆ เลย！ โฮ่วซ่าวถิงเป็นคนที่ตา

า “ฉันไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริง ๆ

งนั้นมาก หากไป๋เวยจะช่วยเธอ อาจจะ

เธอใช้เส้นสายของเธอจนเอาแผนก

สาร์ โฮ่วซ่าวถิงมีนั

ของเธอไปด้วย แต่สิ่งที่ไม่คาดคิ

ตกตะลึงอย

่า “คุณไม่ได้ไปสืบให้ดีเหรอ หากกู้ฉางชิงอย

งมาก “เวินหมั้น ผมขอโทษนะ！ เป

ลังจะพูด โฮ่วซ่าว

าตาหล่อเหลา..... พออยู่ท่ามกลางผู้คน เขาเหมือนพ

ฟฟิศ เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้จักเวินหมั้น

ะหลาดใจจากการได้รับความสำ

้ทำเหมือนกับเพิ่งสังเกตเห็

พรรณดีอยู่แล้ว และวันนี้เธ

ม ๆ สีขาว กางเกงก

กน้อยถูกมัดเป็นทรงดังโงะ ทำให

าวกระจ่างใสของเวินหมั้น แล้วก็พูดขึ้นมาอย่างช