เด็กคนนึงที่พยายามจะทำทุกอย่างเพื่อน้องให้ดีที่สุดแต่สิ่งที่เผชิญตอนนี้มันไม่ใช่ความลำบากทางกายที่พักแปบเดียวก

ับ” น้องใหม่ทำใจกล้าเดินเข้าไปที่โ

หรือปรีชญาภัทรบอกเพื่อนในก

ิรุจไม่รู้จะเ

้องสาวของอนิรุจดีและก็สนิทสนมกับน้องอรพอสมควร เ

น้องสาวก็บอกมาอีกทีแต่จริงๆ จริงๆ แล้วผมไม่ได้โดนน้องสั่งมานะ” อนิรุจพูดจา

ป้งพยายามจับใจความที่รุ่นน้องพูดแต่ก็งงไปหมด อนิรุจถึงจะสับส

ชวนคุณแป้งไปเที่ยวครับ” อนิรุจสูดลมหายใจเข้

หนล่ะ” ปรีชญาภัทรถามแล

เค้กไว้ให้คุณแป้งแต่ผมไม่รู้ว่าคุณแป้งสะดวกไหม แพนเค้กอร่อยมากนะ

่นพี่หน้าหวานถามรุ่นน้อ

วผมออกไปเรียกแท

รีชญาภัทรหันหลังกลับไปแล้วยิ้มกว้างด้วยความดีใจ น้องอรนี่น่า

่มีทีท่าว่ารังเกียจหรือลำบากกับการโดยสารรถสาธารณะเลยทั้งที่ป

จ” ปรีชญาภัทรถามเมื่อลงจากรถเมล์ เธ

หมือนมีออร่าเปล่งประกายอยู่รอบๆ เธอน่ารักและสดใสแถมยังใจดีมากๆ

่าคุณสักทีมันดูห่างเหินจัง”

แป้งครับ” อนิรุจไม่เคยพูดจา

แบบนั้นทั้งที่รู้ว่าแป้งไม่สบาย

เข้าครอบงำวิญญาณนักช้อปก็เข้าสิงร่างแบบฉับพลันทันที เธอหยิบขนมมาใส่จนเต็มตะกร้าแต่มันก็ยังไม่สาแก่ใจจึงเดิ

ขอโทษ” อนิรุจบอกเสียงอ

อะ อย่าทำให้แป้งโมโหเพ

ต่ตอนอยู่มัธยมว่าแป้งไม่ดีพอสำหรับรุจ แป้งพยายามเรียนให้แก่งเท่ารุจทำกิจกรรมทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองโดดเด่นจากคนอื่นแต่รุจกลับไม่เคยชายตามองแป้

ด้ผิดรุจก็ไม่ได้ผิด รุจแค่ไม่คิดเหมือนแป้งเท่านั้นเอง” รุ่นพ

อยู่ในสายตาเขาเสมอคุณแป้งเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขารักมา

ทั้งสองคนเดินคู่กันไปเงียบๆ ต่างคนต่างคิดอะไรมากมายอยู่ในใจและอนิ