นต์ส่วนตัวนำทางไปเพราะเขามั่นใจว่าไม่มีใครรู้จักทางแน่นอน สิบเอ็ดโมงตรงเอกภพก็พาทุกคนมาหย

” กชกรเดินเอียงตัวหลบเ

่ยนสีหน้าทันทีเมื่อเห็นว่าเจ้านายสุ

ที่ตั้งท่ารังเกียจ เธอทราบจากครูสร้อยฟ้าแล้วว่าวันนี้จะมีพนัก

้าทักทายชายหนุ่มที่เธอเพิ

มเป็นตัวแทนของบริษัทครับ

นักที่เด็กในบ้านจะได้กินส่วนมากก็ต้องรอผู้ใจบุญมาบริจาคให้นั่นแหละเด็กๆ ถ

ดกับผู้หญิงตรงหน้าแต่สายตากลับมองตามเ

เปล่าคะ” สร้อยฟ้าถามชายหนุ่มเพรา

ค่สงสัยว่าทำไมพ่อแม่ถึงทิ้

ยใจ เธอเดินนำทุกคนเข้าไปที่โรงอาหารแล้วต่างก็กุลีก

ีวิตเอ่ยขึ้นพร้อมพนมมือไหว้ก่อน

ขออยู่ต่อโดยอ้างว่าต้องรอใบรับรองจากคุณสร้อยฟ้าเพื่อ

เดินดูรอบๆ ได้ไหมครับ

าตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้มและคิดว่าชายห

ปนะครับ” เอก

ว สร้อยฟ้าจำใจต้องให้เด็กสาวที่เ

กสิ่งทุกอย่างจนเธออดแปลกใจไม่ได้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอพ

ือดฝาดสีแดงระเรื่อผมยาวของเธอมัดไว้อย่างเรียบร้อยด้วยยางรัดผมสีน้ำตาล แว่นตากรอบสีดำที

ึงห้องเด็กเล็กแล้วแต่ไม่มีใครอยู่ คุณครูน่า

คะ” กะทิถามผู้ชายตัวโตที่ไ

ขนมหรือของเล่นมาให้เด

ิดต่อกับครูสร้อยฟ้าหรือเ

ินเข้าไปประชิดเด็กสาว กลิ่นแชมพูหอมๆ จา

ถือค่ะ” เด็กสา

ยุคนี้มีคนไม่พกมือถือด้วยหรือเด็กปร

รให้โทรหา กะทิมีแต่ครูสร้อยฟ้าค่

ู้ไหมครับ” เอกภพเชยค

คิดว่าตัวเองหูฝาด เธ

ที่ กวางน้อยขี้ตื่นแบบนี้ล่าง่ายนักเขามั่นใจว่าแค่ไม่กี

้วันก่อนพวกคุณมาด้วยกัน” กะทิถอย

่กับภรรยาด้วยความจำใจ” เอกภพตีหน้าเศร้าประหนึ่

ย อยู่ๆ เขาก็อุ้มท้องโย้ๆ มาบอกว่าท้องกับพี่”

ดินหนีออกมาก่อนที่อะไรมันจะเลยเถิดไปกว่านี้ ถึงเธอจะไ

ก็รู้สึกแบบนั้น” เอกภพยังคงหน้าด้านสร้างเรื

้ที่มาเยือนแล้วก็พาลจะน้ำตาไหลเพราะในดวง

ยว” เอกภพแกล้งทำท่าปาดน้ำตา อยากได้

ถามจี้ใจดำของเด็กสาวที่กำพร้าและโหยหาคว

นุ่มตรงหน้า เธอไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เอกภพ

้ตอนเย็นเราไป

มาะมั้งคะอีกอย่างกะทิไม่

งเกียจพี่ พี่ก็เข้าใจ” เ

ออกไปเพราะทนเห็นน้ำตาเขาไม่ได

ากซอยได้ไหมคะ” ก

กภพแกล้งฝืนยิ้มออกมา เขาจะหัว

กันเถอะนะคะ กะทิหายมานานแล้วเผื

ต้น ผ่านขั้นแรกมาได้ขั้นต่อไปก็ไม่มีอะไรต้องกังวลแล้