น

ยาด้วยรอยยิ้มอันแสนอบอุ่น เขาลูบแก้มเธ

หิวไหม” สายน้ำผึ้งถา

ง” กวินตอบแ

บเช้ายังไม่

ั้งนานต้องกินอีกสั

ำถึงตอนน

นั้นไ