องคน ชายหนุ่มล้มตัวลงเตียงก็ยังรู้สึกคุ้นเคยไม่เปลี่ยนแม้จะห่างหายไปหลายปี โต๊ะเล็กๆ

นโลกนี้ที่เชื่อมั่นในตัวเขาสุดหัวใจก็ต้องเป็นพี่วินแน่นอน ไม่ว่าเรื่องท

คือฮีโร่สำหรับเขาจริงๆ จะหาใครเก่งรอบด้านเท่าพี่วินคงไม่มีอีกแล้วแต่วันนี้ความเป็น

ด้วยความขัดใจ ก็แม่เลขาตัวดีเธอแจกยิ้มแจกรักให้พี่ชายก

รูโน่วางกรอบรูปลงที่เดิมแล้วกลับไป

าวั

้วยรอยยิ้ม บรูโน่พยักหน้าหงึกหงักเพราะท้องร้องโครกครากจนสะเทือนไปทั้งพุง เขามอ

ียกให้ถูกก็คือด้านคู่ควงพี่วินก็ไม่เป็นสองรองใครเช่นกัน ไม่ว่

อมาก่อนแต่พอมันเกิดขึ้นจริงๆ พี่วินก็ทำ

ินสตันเงยหน้าขึ้นมาก็พบว

กลิ่นผิวเด็กหอมชื่นใจจริงๆ ซึ่งเขาไม่เคยรู้มาก่อน ทะ

วต้องทานให้ตรงเวลา ไม่งั้นจะโยเยทั้งวั

่แพร ผมตื่นสายเอง

ี่ม่าม้าหรือ

ยได้ลงมือเท่าไหร่แพรเขากลัวม่

ับ ไหนจะหนูดาวไหนจะงานบ้

่าชีวิตตอนนี้แทบไม่มีเวลาว่างแต่น่าแปลกที่เธอ

่พี่แพรดูแลครอบค

แพรนวลลูบหลังบรูโน่เบาๆ แล้ว

ของเขาประสบความสำเร็จสูงสุดแล้วไม่ว่าจะด้านการงานหรือครอบครัว ตัวเขาล่ะเมื่อ

นสตันถามน้องชายที่แต

โรงแ

เริ่มงานต้นเดือน

้วก้มหน้าก้มตาทานข้าวต้มต่อไ

โกลเด้

รับ” นั่นคือประโยคแรกที่

ด้อยากมาเจอใครบางคน” วินสต

ธอเรื่องงาน” บรูโน่

วันนี้” ชายหนุ่มถามพร้อ

นข้าวใช่ไหมครับ” วินสตันพูดกับน้อ

ผมตามขึ้

แพรนวลคุยติดพันอยู่กับแม่บ้านพอเดินมาสม

หนูดาวไปด้

้มภรรยากับลูกแล้วขึ้นไปห้องทำงาน แพรนวลคือผู้หญิงที่ให้เกียรติทุกคนไ

าะเธอรู้จักมันทุกซอกทุกมุม เธอมุ่งหน้าไปยังโรงจอดรถส่วนตัวที่อยู่ด้านหลังและไม่ว่าจะโผล่ไป

ูสิหนูพาใครมา” แพรนวล

จอไปล้างไม้ล้างมือเป็นการด่วนเพ

รรึยังจ๊

ราวและความเป็นอยู่ทั่วๆ ไป โรงแรมของเธอให้ความสำคัญกับพนักงานเป็นลำด

วันพุธนะคะลุงเพิ่ม” แพ

อตรวจทันทีและคนขับรถสูงวัยซาบซึ้งใจยิ่งนักที่เจ้านายใส่ใจแม้จะเป็นแค่พนัก

ก่อนนะคะหนูดาว ห้องทำง

อผ้าว่าปิดมิดชิดเรียบร้อยดีไหมเพราะในโรงแร

่หัวเสียแบบสุดๆ เมื่อก้

ยู่กับผู้ชายคนนึง เขารีบไปตักข้าวแล้วราดแกงอะไร

งเมื่อการประชุมสัปดาห์ก่อนว่าคุณจะกลับมาแต

มาตอนไหนก็ได้มั้งครับ” บรูโน่ต

อ ใช่

คุณแอ้ม ขอความเป็น

ที่ทานไปได้แค่ครึ่งเดียวย้ายไปนั่งโ

วรรค์ถามด้วยน้ำเสียงสุภาพแต

ไม่เป็นปกครองใครไม่ได้ เอาแต่อารมณ์เอาแต่ใจตัวเองสิ้นดี แล้วคนดีๆมีมารยาทที

ด้สบตาที่แสดงออกชัดเจนว่ากราดเกรี้ยวและไม่พ

สวรรค์ถือจานข้าวไปหาอช

อดีเธองงมาก ก็เมื่อเช้าบรูโน่ทานข้าวต

อเกิน เธอเข็นรถกลับไปเงียบๆ เพราะไม่อยากให้ทั้