ป็นยังไง” พิรุณบอกเด็กสาวที่นั่งอยู่บนรถเข็น เธอยังเป็นคนไข้ที่น่ารักเหมือนเดิมคือฟังทุกคำด้วยความตั้งใจ ดวงตา

าเล็กๆ ของเธอให้จุ่มลงมาในสระชั่

นไปไห

ีสระนี้ทำน้ำอุ่

ั้งน้ำอุ่น น้

สุดยอ

ุณบอกผู้ดูแลอีกคนท

นระดับที่มากพอจะกระตุ้นกล้ามเนื้อส่วนน้ำอุ่นจะช่วยให้เส้นเอ็นในร่างกายอ่อนตัวลงและม

บายแล้วถามคนไข้ที่ยังคงนั่งนิ่งตาแ

ีฟองหอมๆ ตรงไหนคะ” พรรัมภาถาม วั

ิ่มความผ่อนคลายแต่ทางศูนย์ของเรายังไม่มีโครงการนั้นครับเพราะถ้าใส่น้ำมันหอมในสระคงไม่ค่อยถูกสุขอนามัยเท่าไหร่แต่ผมจะรับความคิดเห็นนี้ไปเสนอคุณภาสกรครับเรื่องใช้กลิ่นในการบำบัด” พิรุณตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มท

ีข้อสงสัยตรง

ค่ะ พาตาลลง

อันสูงสุดที่ต้องทำตามอย่างเคร่งครัด การบำบัดไม่สามารถหลีกเลี่ยงการใกล้ชิดระหว่างผู้ดูแลกับคนไข้ได้ดังนั้นกิริยาท่าท

อกเมื่อมายืนอยู่กลางสระขนาดเล็ก เธอแทบ

ะดับครับ” พิรุ

ึ้นไห

ดีขึ

ตาลนะครับแล้วคุณตาลก็

วได้ไหมคะ

ให้เธอรู้ว่าเขาจะจับบริเวณนั้นบนร่างกายของเธอ เมื่อเธอพยักหน้าเขาจึงเอื้อมมืออันสั่นเทาไปวางไว้บน

ม่ต้องตีแรง” ผู้บำบัดบอกคนไข

อาภาจะลงมาช่วยนะครับ คุณอาภาจะประคองหลัง

นนี้ต้อง

ลยดานอนหงายอยู่กลางสระน้ำพร้อมกับผู้บำบัดสองคน คนนึงประคองแผ่นห

งเพิ่มแรงดันน้ำขึ้

่คุณพิรุณต้อง

กลัวครับ ผมไม่มีวันปล่อยให

นคุณตาลเอามือวางไว้บนไหล่ของผมแล้วบีบ

ลยดาเอ่ยด้วยน้ำ

ลหนาวเห

ตาลแค่ตื่

ได้พักแล้วครับคนเก่ง เอ๊ย! คุณตาล” พิรุณรีบกลับคำอย่างไว

เอ็นดูดีจังถ้าเรียกแบบนี้ตลอดไปได้ก็ดีแต่ตอนนี้เธอต้องหยุดคิ

นไหล่ล่ำสันแล้วออกแรงบีบด้วยความ

ตั้งสติเพราะเขากำลังจะแย่แล้ว คำว่าใหญ่จังเลยขอ

ข้างบนด้วยครับผมขอตรวจเชคสระน้ำก

ันนะคะ” ตุลยดาย้ำก่อ

ไปเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ไอ้อาวุธที่กลางตัวดันตั

นเอาไว้สุดกำลัง จากท่าทางของผู้บำบัดทำไมเธอจะไม่ร

ีครับ” พิรุณถามเมื่อ

รุณนั่งเป็นเพื่อนตาลดี

ะม่วงค่ะ

สึกเจ็บหรือเคล็ดตรงไหน

บายตัวมากๆ เหมื

่ยนมาใช้น้ำอุ่นสลับ

านเยอะๆ เลยนะครับ” พิรุณตักผักสีเขียวใส่จานให้เธอ

ลยค่ะ พี่พี

ร่อยจริ

ณคะคือพีช

” คนมีความลับถาม

แขนด้วยคะ ในเมื่อขาพิการ

อง” ผู้ชายตัวโตก

ือคะ” เธอถามแล้วจ้องหน้าอีกฝ่ายแบบที่สื่

้ามเนื้อครับการที่เราจะแข็งแรงได้ไม่ใช่แค่ส่วนใดส่วนเดียวมั

ประสาทไปให้เขา ทำไมเป็นคนดูง่ายขนาดนี้ไหนน้