าวั

ือบชั่วโมงที่จะพาเด็ก ๆ ไปกินอาหารเช้า.. เพราะวันนี้เป็นวันหยุดขอ

ให้ช้าลงเพื่อจะเลี้ยวเข้าบริษัท เขาก็เห็นหญิงสาวที่เขาส่งข้อความไปหาเมื่อคืน

าไปหน่อยไ

ึ้นและหลีกทางให้มารดาเดินเข้ามาใน

ทำอะไรอยู่จ๊ะ” นางถาม

กับลงทุนต่าง ๆ ที่ซื้

สัญญาได้ไหมว่าจะตอบตามความจริ

ับแม่” ถามด้ว

ับแม่ก่

ตอบตามความ

ัง” นางจ้องหน้าลูกชา

าปลายเตียง เกยคางไว้บ่นบ่าแล

รู้สึกถูกใจ..” เขานึกถึงหญิงสาวที่เพิ่งกลับไปเมื่อชั่วโมงก่อน

ที่” นางมั่นใจว่าทายถูกเพราะรู้ข้อมูลมาจากสา

ีใครโชคดีที่มีแม่รู้ใจเหมือนผมบ้าง”

ผนสานสัมพันธ์ให้เขากับหญิงสาว รวมทั้งให

ะโทรไปหาเธอดีมั้ย แต่ก็ไม่อยากจะรุกเธอมา

นดี ฮันนี่

สิบหกปีไม่เคยส่งข้อความเ

ปฝั่งโน้น ผมขอออกไปหาพวกเขาหน่อยนะครับพ่อ” ช

ิธขยิบตาให้ลูกชายก

าน

” เสียงทักที่ดังมาจากด้านหลัง ทำให

วัสดีค่ะ เช

ิน น้องวา” เขาพยักหน้ารับไห

หญิงสาวถามเพื่อที่

ายบางอย่างให้เธอได้รู้ คำพูดของเขาก็ไม่ได้เบานัก จึงทำให้ลูกค้าและเพื่อนร่วมบริษัทของเธอที่นั่งอยู่ติ

ามอาย แม้กระทั่งแม่ค้าโจ๊กยังมองมาทางเ

เธอรีบสั่งออกไปแก้เขิน แล้วหันมาป้อนโจ๊กให้หลานสาว

รับ” เขาถามขณะที่เริ่

ให้เห็นหน้าแต่เช้าแบบนี้ แล้วยังมาส่งสายตาหวานซึ้

็ขอถอดสูทออกเพราะมันร้อนมาก และวางมันไว้บนหน้าตักดูเก้ ๆ กัง ๆ จนเธอออกปากว่าจะถือให้ เขาจึง

งเขา ตอนที่นั่งอยู่ในร้านโจ๊กเขาเห็นมีหนุ่ม ๆ หลายคนแอบมองเธอ เ

คียงคู่ไปกับเธอ ภาพของหนุ่มหล่อชาวต่างชาติกับสาวสวยชาวไทย และเด็กน้อยหน้าต

่อ ลูกชายเหมือนแม่ แฟนลื้อพูดไทยได้รึเปล่าล่ะ” อาแปะเจ้าของร้านที่เป็นคนไทยเช

ร้อนวูบวาบจนรู้สึกได้ รีบโบกมือปฏิเสธความเข้าใจผิดของอาแปะ หันไปมองชายหนุ่มด้วยสายตาขอโ

ิงเ

ิคะ” เธอหาตัวช่วยแก้ข่าว แต่

นท่าทางที่ชายหนุ่มทำ แล้ว

องหน้าแดงด้

า” พูดจบก็สะบัดหน้าเดินจากไป แกล