สน์ด

ี้ อีกไม่นานเดี๋ยว

ยงน้องสาวต่างแม่ดังขึ้นจากทางด

ุ่งอะไรด้วย

ไม่อยากเห็นพี่ถูกพ่อท

าสำรวจน้องสาว เพราะตั้งแต่เล็กจนโตเธอร

ยังดีกว่าเหมือนหมาลอบกั

้ ทุกครั้งที่ลงมือทำร้ายกัน ดารินมักจ

านผู้ชายมานับสิบนับร้อย อีเด็กนรกใจแตก” นิ้วเรียวของหญิงสาวเลื่อนไป

กไปแล้วนะ

ันว่าพี่ เพราะฉันไม

….

ะ คุณท่าน

กจากกันเมื่อได้ยินเ

ไหน?” ดาร

ห้องทำ

….

นจะเห็นว่าผู้เป็นพ่อนั่งรออยู่แล้ว โดยม

ียกหนูม

ถามลูกสาว ก่อนจะได้กลิ่นแอลกอฮอล์ที่

ถามเปล่าแต่เธอยังปรายตาหันไปมอง

ู้จักเคารพผู้ใหญ่ซะบ้าง” สิ

….

แกหายหัว

ินเหล

กสิ มันใช้ได้ที่ไหน

วกผู้ชายมันก็เฮงซวยด้วยกันทั้

นก้าวร้าวกับฉัน

ต่ในคอกเหมือนเมียน้อ

ยดาร

ป็นพ่ออย่างแรง เธอได้แต่ยืนกำมือแน่น ก่

ดแค่นี้ใช่ไหม

ี๋ยว

องเหมันต์ไ

ธอลงเอยกับเหมันต์เพราะจะได้มีประโยชน์ทางธุรกิจของครอบครัว

ไม่ได้ยิ

แล้ว แต่เหมัน

ะเอา!” สินธพใช้นิ้วผลักไปที่ศีรษะของลูกสาวอย่างแรงจนหงา

….

หมันต์มันยอมตกลงกับแกให้เร็วที่สุด ไม่งั้

….

คุณกับแกขนาดไหน ถ้าไม่มีฉันสักค

ปจากบ้านหลังนี้นานแล้ว แต่ด้วยที่มันคือทรัพย์สมบัติเพียงอย่างเดียวที่มี เธอเลยต้องอ

ว เห็นหน้าแกแล้วหม

นออกจากห้องมา โดยไม่สนใจลิน

่บนเตียงนอนใหญ่ภายในห้อง เธอได้แต่น

ิงวัยชราเดินเข้ามาหาดารินด้วยความสงสาร เพราะดารินคือคนที่เธอ

ไม่หิ

ให้ กินสักหน่อยเ

ลุกขึ้นนั่งเอนหลังพิงหัวเตียง

คะคนดี เดี๋ยวตา

้คงมีแต่นมจันท

นก็รักนะ

เขาเลยค่ะ ดา

ู ไม่พูดก็

นเ

างทางพี่สาวที่แต่งตัวสวยเ

กรอบหนาราคาแพงออก ก่อนจ

หรอคะ อยู่ฉลอ

??

นินยิ้มกว้างให้คนตรงหน้าอย่างใจดี แต่ดาริ

ิยมอีก น่าภาคภูมิใจเสียจริง” สินธพพูดแทรกขึ้น พร้อมส่งยิ้ม

….

ก่อนนะคะ วันนี้มีแต่

ี่ มันเหม็นคาวน่ะ” หญิงสาวกระแทกเสียงตอบกลับ แล้วเ

นะคะ” ลินินกระซิบกระซาบข้างใบหู ดารินหัน

วยหรอก อย่าลืมสิคะว่าแม่นินมาก่อน พี่ลองเก็บไ

่น เพราะรู้ตัวดีว่าเป็น

ไป เหมือนที่พ่อพูดเลยนะ ไม่น่า

ีลิ

อย่างแรงจนลินินล้มลงไปนอนกองที่พื้นด้วยความเดือดดาล เธอจึงกระโดดขึ

งออกมาด้วยความเจ็บ ก่อนจะทำท่าทาง

บวิ่งมาห้าม พลางฉุดกระชากดารินออกมา แต่

สั่งสอนมัน อีเด็กเวร

อกให้ป

ี่มันด่าแม่ดา

งกลับหยุดนิ่งเมื่อถูกผ

มือนแม่แกนั่นแ

ะ…พ

ต่ำช้าในบ้านของฉ

?” หยดน้ำตาสีใสไหลลงมาอย่างอดกลั้นไม่ได้ เธอพย

หลงแต่พวกมัน แล้วหนูล่ะ

….

ักแต่ยัยนี่ ดาเกลียดพวกมัน ได้ยินไหมว่าเกลียด!” ดารินตะเบ็งเสีย

ทร์รีบวิ่งมาห้ามทั้งน้ำตา เพราะกลัวว่

….

ช่เหรอคะ รีบไปเถอะค่ะ

ก่อนจะวิ่งออกจากบ้านมาโด

น ดาริน! กลับ